صفحه اصلی صنعت مبلمان با پرهام جعفری و دغدغه های یک مدیر دهه شصتی

با پرهام جعفری و دغدغه های یک مدیر دهه شصتی

۲

پرهام جعفری یک جوان سی و سه ساله است و از بعضی جهات بسیار شبیه به هر جوان ایرانی سی و سه ساله دیگری. مهندسی مکانیک خوانده است و از اولین روزهای بعد از فارغ التحصیلی اش یعنی سال ۸۸ کسب و کار مستقل خودش را راه انداخت، البته به پشتوانه حضور سی و پنج ساله پدر در صنعت مبلمان و فعالیت خودش در این صنف از نوجوانی. کمی بعد هم تصمیم گرفت دانش مدیریت را به تجربه طراحی و تولید اضافه کند و در رشته مدیریت در دانشگاه شهید بهشتی ادامه تحصیل داد تا سکان هدایت گلدسیت را با قدرت بیشتر به دست بگیرد؛ آن هم در دریای متلاطم وضعیت تولید در ایران و بحران های اقتصادی. با پرهام جعفری و نقطه نظراتش در مورد این صنعت بیشتر آشنا می شویم، نظراتی که واقع بینی و صراحتش به ما یادآوری می کند با یک دهه شصتی روبرو هستیم؛ ناامید و گله مند و با این وجود پرتلاش!

پرهام جعفری مدیرعامل گلدسیت
پرهام جعفری مدیرعامل گلدسیت

چه شد که تصمیم گرفتی از پدر جدا شوی و مستقل کار کنی؟ چرا همان فعالیت را توسعه و ادامه ندادی؟

من با پدرم خیلی رفیقم، اما در مواردی اختلاف نظر داشتیم و من همیشه به دنبال کارهای مدرن بودم. از آنجا که نمی خواستم این اختلاف نظرها در کار، خدشه ای به روابط پدر و پسری مان وارد کند، کسب و کارم را جدا کردم.

اختلاف نظرها بیشتر بر سر چه مسائلی بود؟

من همیشه احساس می کردم محصول لوکس و باکیفیت در مملکت ما نیست و دوست داشتم مجموعه ای داشته باشیم که این نوع از محصولات را تولید کند. محصولی که افراد خاص به سراغ آن بیایند. دوست داشتم سیستم کاری ام را برای آن دسته خاص از افراد و مشتریان تنظیم کنم و تجارتم به نحوی باشد که با همان سه و چهار درصد از مخاطبان و سفارش هایشان فعالیت کنم.

سر این موضوع با پدرم اختلاف نظر داشتم و البته حالا فهمیده ام پدرم درست می گفتند! بابت این ایده هم خیلی صدمه دیدم؛ چون در مبلمان اداری باید محصول با تیراژ بالا تولید شود، یک اداره یک مدیر دارد و صد کارمند. در ایران هیچ مدیری نمی آید برای کارمندان مجموعه اش صندلی لوکس و خوب بخرد، یا حداقل این افراد به ندرت پیدا می شوند. به طور کلی هم تولید در این مملکت اشتباه است و موانع تولید بسیار زیاد و امیدوارم طوری بشود که دولتمردان ما این موانع را بردارند و این چرخه راه بیفتد.

گلدسیت
گفتگو با مدیرعامل گلدسیت

به جز اینکه روی دسته خاصی از محصولات، یعنی صندلی های اداری لوکس دست گذاشته بودید که مشتریان کمی داشت، دیگر با چه چالش هایی روبرو بودید؟

یکی از مسائل دیگر هم این بود که حداقل پنج سال طول کشید که بازار قبول کند که یک شرکت کوچکی که برند نیست، می تواند محصول با کیفیت تولید کند.

پیش از آنکه به عنوان تولید کننده شناخته شوی، به طراحی محصول هم می پرداختی، آیا حالا محصولی دارید که صفر تا صد طراحی اش در گلدسیت انجام شود؟

ما بخشی از طراحی های محصولات را خودمان انجام می دهیم. به این صورت که برای آن ها از محصولات و طراحی های موجود و بیشتر ایتالیایی ایده میگیریم و آن ها را بومی سازی می کنیم.

گلدسیت

آیا ۱۰ سال بعد پرهام جعفری را در صنعت مبلمان می بینیم؟

 ده سال بعد من را در این صنعت می بینید اما نمی دانم به کجا می رویم. راستش را بخواهید به خاطر شرایط مملکت من خیلی آینده خوبی برای این صنعت نمی بینیم.

در ابتدای صحبت هایت به موانع تولید اشاره کردی، منظورت از شرایط فقط همین است؟

علاوه بر تولید ما در صادرات هم موانع داریم، البته الان ارزش ریال پایین آمده و این برای صادرات خوب است. کشورهای دیگر می جنگند که ارزش پولشان را پایین بیاورند. اما حالا هم که ارزش ریال پایین است، درهای بانکی بسته است و نمی توان تبادلات مالی و بانکی انجام داد. هر چند محصولات ایران با اروپا و امریکا از لحاظ کیفیت هم رقابتی نیست اما به هر حال با همین کیفیت هم می توان صادر کرد. اما الان درهای کشور بسته است و حتی نمی توانیم با آسیای شرقی هم رقابت کنیم.

در این شرایط یک تولیدکننده در بهترین حالت و در نقطه اوجش می تواند یک زندگی خوب داشته باشد اما نمی تواند رشد کند و نهایتا مثل نیلپر تصمیم می گیرد که تازه وارد مبلمان خانگی شود و بعد میز اداری هم تولید کند. قطعا آقای جوشقانی خودش استاد است اما ایده من این است که نیلپر باید با قدرت مبلمان اداری تولید و صادر می کرد که با این شرایط نمی شود. ما همیشه دنبال این هستیم که ایران را سربلند کنیم اما با این شرایط هیچ وقت این اتفاق نمی افتد.

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

۲ نظر

  1. مینا

    ۱۱ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۲۶

    چقدر واقعی و تلخ صحبت کردن این آقا

    پاسخ دهید

  2. رضا دادخواه

    ۱۱ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۰۲

    فکر کنم این تو دهه شصتی ها مشترکه که یک چیزی خوندند بعد کلا یک کار دیگه کردند. در کل مصاحبه خوبی بود.

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

صنعت مبلمان ترکیه و سرمایه گذاری های جدید در بحبوحه کرونا

صنعت مبلمان ترکیه در میان همه گیری ویروس کرونا به واسطه سرمایه گذاری های جدید و مشاغلی که…