صفحه اصلی دکوراسیون و معماری داخلی ستاره معماری هالیوود را بشناسید

ستاره معماری هالیوود را بشناسید

۱
پل ریور ویلیامز

عمارت های زیبا و اشرافی ستارگان سینما، تاجران ثروتمند و گاه شخصیت های سیاسی همیشه تحسین برانگیزند. معمولا پس از دیدن عمارت های مجلل و زیبا ابتدا به فکر هزینه می افتیم و کمتر کسی یاد توانایی و استعداد معمار خانه می افتد. در حالی که بدون معمار حتی با وجود پول بیشتر طراحی و ساخت چنین بناهایی امکان پذیر نبود. پل ریور ویلیامز (Paul Revere Williams) یکی از این معماران کم نظیر است. کسی که آثارش بعد از چندین دهه تا امروز هم باقی مانده است و حالا از نوابغ معماری آمریکا به شمار می رود. با این معمار آفریقایی تبار بیشتر آشنا شوید:

پل ریور ویلیامز
پل ریور ویلیامز

آثار ستاره معماری هالیوود

پل ریور ویلیامز خانه ستارگان هالیوود را در عصر طلایی آن طراحی کرد. اما به دلیل داشتن اصلیت آفریقایی حتی نمی توانست وارد محله ای شود که خانه هایش را طراحی می کرد. او دو سال پیش در حالی که نزدیک به چهار دهه از مرگش می گذشت، برنده مدال طلای مؤسسه معماران آمریکا شد که یکی از معتبرترین جوایز معماری جهان است. ویلیامز اولین آفریقایی آمریکایی بود که برنده این جایزه شد. ویلیامز در مدتی که معماری می کرد و بیش از نیم قرن طول کشید؛ ۳۰۰۰ خانه طراحی کرد. بیشتر کارهای او در کالیفرنیای جنوبی و برای افراد مشهوری مثل فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، لوسیل بال (Lucille Ball)، دسی آرناز (Desi Arnaz)، بیل رابینسون (Bill Robinson) و شخصیت های مهم دولتی بود.

پل ریور ویلیامز
هتل بورلی هیلز

پروژه های تبلیغاتی او شامل ساختمانی در فرودگاه بین المللی لس آنجلس و بازطراحی هتل بورلی هیلز بود. به جز این ها ویلیامز بیمارستان تحقیقاتی کودکان سنت جود در ممفیس، پروژه خانه‌های دولتی و فروشگاه های زنجیره ای، باشگاه هایی در کالیفرنیا و هتل هایی در کلمبیا را به عهده داشت.

پل ریور ویلیامز
باشگاه تنیس پالم اسپرینگز

از دیگر کارهای به یاد ماندنی ویلیامز باشگاه تنیس پالم اسپرینگز و مؤسسه موسیقی آمریکا بود.

مانع بزرگی به نام نژاد پرستی

ویلیامز در ۴ سالگی یتیم شد و مادرش تنهایی او را بزرگ کرد. مادرش استعداد هنری او را تشویق می کرد اما سال هایی که در دبیرستان درس می خواند معلمش سعی کرد او را از تحصیل در رشته معماری منصرف کند. ویلیامز جوان در مواجهه با این چالش با این حقیقت رو به رو شد که نژادش تا چه حد می تواند در هدف های شغلی اش تاثیرگذار باشد. او بعدتر در خاطراتش گفت به این نتیجه رسیده که اگر اجازه دهد نژادش مانع پیشرفتش شود، همیشه شکست می خورد. پس تسلیم نشد. تا بیست و هشت سالگی در زمینه طراحی شهر، خانه و مدرسه تجربیاتی کسب کرد و بعد در سال ۱۹۲۲ کسب و کار شخصی اش را راه انداخت. در سال ۱۹۲۳ اولین آفریقایی آمریکایی بود که عضو مؤسسه معماران آمریکایی شد.

پل ریور ویلیامز
آثار ویلیامز

ویلیامز هم خانه های کوچک و کم هزینه برای خانه اولی ها می ساخت و هم عمارت های بزرگ برای مشتریان ثروتمند طراحی می کرد. تا سال ۱۹۳۰ شهرت کاری خوبی برای خودش دست و پا کرده بود اما خودش در خانه ای معمولی در محله ای نه چندان خوب زندگی می کرد. در آن زمان قوانین، سیاه پوستان را از ورود به برخی محله ها منع می کرد. او بارها در خاطراتش از خانه های زیبایی که طراحی کرده و توانایی خریدش را هم داشته اما به دلیل قوانین حق خرید از او سلب شده بود گفته است.

پل ریور ویلیامز
خانه شخصی ویلیامز

تغییر قوانین و ساخت عمارت شخصی

در سال ۱۹۴۸ دادگاه عالی قوانینی که مانع از ورود آفریقایی آمریکایی ها، آسیایی ها و یهودی ها به مناطقی خاص از لس آنجلس مثل میدان لافایت می شد را برداشت. لافایت در آن زمان محله ای نسبتا باکلاس محسوب می شد. حالا محله برای هر کسی که توان خرید خانه داشت باز بود. ویلیامز گوشه ای از میدان لافایت را انتخاب کرد و خانه ای ساخت که شبیه هیچ یک از پروژه های قبلی اش نبود. او می خواست مطمئن شود خانه اش تک و بی نظیر است و لنگه آن هیچ جا پیدا نمی شود. سبک خانه با ویلاهای ایتالیایی، عمارت های اسپانیایی و خانه های آمریکایی همسایه تفاوت داشت.

سال ۱۹۵۱ ویلیامز ۵۷ ساله با همسرش دلا به این خانه نقل مکان کردند. دو دختر ویلیامز بزرگسال بودند و از خانه رفته بودند. داخل خانه ویلیامز راه پله ای کروی وجود داشت. به طور کلی راه پله از عناصر ثابت خانه های ویلیامز بود. اتاق نشیمن از چوب، مرمر و سنگ ساخته شده بود و رنگ مورد علاقه ویلیامز یعنی سبز در همه جای خانه دیده می شد. زمین آشپزخانه هم با کاشی های شطرنجی پوشیده بود.

پل ریور ویلیامز
خانه ای در هالیوود اثر ویلیامز

اخلاقگرایی رمز محبوبیت ویلیامز

ویلیامز و همسرش در انجمن محلی آفریقایی آمریکایی ها فعال بودند و غالبا اعضای انجمن را مورد حمایت قرار می دادند. اینکه ویلیامز توانسته بود چنین کسب و کار موفقی در دوران نژادپرستی آمریکا داشته باشد به استعدادش باز می گشت اما به همین محدود نمی شد. حساسیت او در برخورد با مردم هم عامل مهم دیگری بود.

او یاد گرفته بود سروته طراحی کند تا مشتریان بتوانند از آن سر میز طرح ها را ببینند و فقط زمانی با مشتریان سفیدپوست دست می داد که آن ها خودشان دستشان را جلو می آوردند. علاوه بر این ها او به شخصیت مشتریانش هم احترام می گذاشت.در یک مورد مشتری به او گفت پیش طراحان زیادی رفته که همگی ۲ تا ۳ هفته برای کشیدن طرح خانه از او زمان خواسته اند اما او نمی تواند صبر کند. بنابراین؛ ویلیامز تا ۴ صبح روی نقشه خانه او کار کرد و صبح روز بعد نقشه حاضر بود.

برخی تصور می کنند در آن زمان به دلیل کم بودن رقبا کار ویلیامز راحت بود اما با وجود نژادپرستی شدید موانع زیادی سر راه او قرار داشت و خیلی چیزها می توانست او را زمین بزند. زمانی که ویلیامز به عنوان معمار فعالیت می کرد فقط دو درصد از جمعیت معماران هم نژاد او بودند. کار با این شرایط تحسین برانگیز است. او در سال ۱۹۷۳ بازنشسته شد و در سال ۱۹۸۰ درگذشت.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۳

یک نظر ارسال شده است

  1. عسل خاتون

    ۱۳۹۸/۱۲/۱۹ ساعت ۱۶:۳۱

    مرد بزرگی بوده

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

گفته ها و ناگفته هایی درباره دکوراسیون داخلی فضای درمانی

دکوراسیون داخلی فضای در مراقبت‌های پزشکی کارکرد و اهمیت خاصی دارد و امروزه همه مراجعان و ک…