صفحه اصلی دکوراسیون و معماری داخلی پرده پذیرایی و آنچه پشت سر گذاشته است

پرده پذیرایی و آنچه پشت سر گذاشته است

۰
ارسال خبر

پرده ها را کنار بزنید تا خورشید به خانه تان سلام کند یا آنها را بکشید تا دست آفتاب هم به خلوت خانه تان نرسد، هر طور که دوست دارید، انتخاب با خود شماست، البته تا زمانی که پرده ای برای پوشاندن یا نمایاندن پنجره ها وجود داشته باشد. تا به حال از خود پرسیده اید پرده ها، به ویژه پرده پذیرایی که آرایش دهنده چشم خانه است، از کجا آمده و از چه زمانی اهمیت یافته است؟ میچل اوئنز (Mitchell Owens) معمار، نویسنده و خبرنگار حوزه هنر و معماری نکته های جالبی از تاریخچه و سبک های مختلف تزیین پرده در قرن بیستم می داند که خواندنش خالی از لطف نیست.

پرده پذیرایی

برای بسیاری از ما در خانه ماندن به معنای خیره شدن به پنجره و نگاه کردن به مناظر بیرون است. زل زدن به درختان و رفت و آمد ماشین ها، رقص در رویا و تصور روزهای پس از همه گیری. اما می توان گاهی به این سوی پنجره نیز توجه کرد. حتی اگر یک پنجره ساده باشد، با پرده یا بدون پرده، دریچه ای کوچک باشد یا دیواری سراسر شیشه ای.

پرده پذیرایی

یادم می آید مادرم جمله جالبی درباره خانه داشت؛ به نظر او: «خانه بدون ایوان مثل مرد بی وطن است.» من هم نظر مشابهی درباره پرده و پنجره دارم و به نظرم پنجره بدون پرده یا کرکره روح ندارد. البته من تنها کسی نیستم که این طور فکر می کنم. تعداد زیادی از نامداران طراحی داخلی هم بر این باورند و معتقدند که پنجره بدون پرده پنجره ای ناقص است.

پرده پذیرایی

تا جایی که تصاویر کتاب ها و پرده های نقاشی نشان می دهد، پرده دوست دیرین انسان بوده است و پنجره ها همواره پوششی داشته اند که به منظور تنظیم میزان نور، حفاظت از خانه در برابر تغییرات جوی و ایجاد حریم خصوصی ساکنین به کار می رفته است.

پرده پذیرایی

در ایام قدیم پرده ها تنها پارچه هایی ساده بودند که می شد آن ها را کنار زد، کشید یا بست.

پرده پذیرایی

زمان مثل برق و باد گذشت و به چشم بر هم زدنی سال های سال سپری شد، تا نوبت به عصر مینیمالیسم و دوران سلطه مدرسه باوهاوس (Bauhaus) در دنیای هنر رسید. با وجودی که حذف جزئیات در این دوران سرلوحه تمام آثار هنری شده بود ولی هنوز هم به پرده ها به عنوان عناصر زینتی اصلی در خانه اهمیت داده می شد.

پرده پذیرایی
پرده پذیرایی در اتاقی با طراحی لوگوربوزیه

حتی لوکوربوزیه (LE Corbusier) معمار فرانسوی، از پرده به عنوان عنصری خاص در آثار خود استفاده می کرد. طراحی های داخلی گریت ریتولد (Gerrit Rietveld)  هم با طراحی پرده پذیرایی برای پنجره ها تکمیل می شد، فرقی هم نمی کرد که چه کاری باشد از طراحی یک خانه کامل گرفته تا یک کافه کوچک، روال کار همیشه همان بود.

پرده پذیرایی
گریت ریتولد و ترووس شرودر

اما از نظر من ریتولد با حذف پرده از خانه کوچکی که در سال ۱۹۲۴ با همکاری بیوه جوان ترووس شرودر ساخت، اشتباه بزرگی مرتکب شد. او با این کار عملا ساکنین خانه را نادیده گرفت. هرچند خود ریتولد عاشق مشتری اش شد، با او ازدواج کرد و در همان خانه ساکن شد اما زندگی اش به شکلی پیش رفت که فقط شب ها به خانه و خانواده اش سر می زد.

پرده پذیرایی
دیوارهای شیشه ای ویلای توگندهانت، که میس وندروهه (Mies van der Rohe) کار طراحی و ساخت آن را بر عهده داشت، با پرده هایی تمام قد

پرده تمام قد پذیرایی لوکس _ که از سقف تا کف امتداد داشت _ اولین بار در یکی از شاهکارهای معماری مدرن جهان، یعنی در ویلای توگندهانت (Tugendhat) واقع در جمهوری چک مورد استفاده قرار گرفت؛ اقامتگاهی با دیوارهای شیشه ای که معماری آن بر عهده لودویک میس وندروهه (Ludwig Mies van der Rohe) و طراحی داخلی اش بر عهده لیلی ریچ (Lilly Reich) بود و در دهه ۱۹۲۰ ساخته شد. برخی از پرده ها از جنس ابریشم شانتون و به رنگ خاکستری انتخاب شد و باقی از پارچه مخمل سیاه یا سفید درست شده بودند. وجه مشترک تمامی آنها سادگی و بی پیرایگی رنگ و طرح است و دیگر آن که تمام پرده ها پوششی برای قابی از یک منظره سرسبز و زیبا است.

شاید جین میشل فرنک (Jean-Michel Frank) _ طراح داخلی فرانسوی _ یکی از پیشگامان مینیمالیسم بوده است ولی حتی او هم اهمیت یک پنجره زیبا را درک کرده بود. به علاوه او کسی بود که پرده های چشم گیر و پر زیور را در سالن مد السا اسکیاپارلی (Elsa Schiaparelli) _ طراح مد ایتالیایی _ در محله وندوم (Vendôme) پاریس نصب کرد.

پرده پذیرایی
یکی از پرده های شرکت طراحی داخلی جان فاولر و سیبیل کولفکس

درست زمانی که بسیاری از هنرمندان دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میان پرداختن به پوششی برای پنجره و یا رها کردن آن به حال خود مردد بودند، طرح های بی نظیری برای پرده های مدرن و مینیمالیستی ارائه شد. در موازات همین خط هنری، هنرمندان سنت گرا هم حضور پر رنگی داشتند. آنها همچنان وفاداری خود را به پرده های چند لایه حفظ کرده بودند، سبکی که از قرن ۱۷ میلادی آغاز شده و در قرن ۱۸ غنای بیشتری یافته بود و قرن ۱۹ هم پیچیدگی های خاص خود را به آن افزود. این سبک از پرده های سنتی در قرن بیستم در آثار هنرمندانی چون جان فاولر (John Fowler) بریتانیایی، موسس شرکت طراحی داخلی جان فاولر و سیبیل کولفکس (Sibyl Colefax & John Fowler) و شاگردانش همچون ماریو بوآتا (Mario Buatta) )که در امریکا فعالیت داشتند، به اوج اعتلای خود رسید.

پرده های فاولر با آن دقت ماهرانه ای که در تولیدشان به کار رفته است، آستر کشی ها، منگوله ها، لبه های دالبری و چین و شکن های لغزان، برای خانه های اشرافی خارج شهر و خانه مادر بزرگ و پدربزرگ ها، نمایانگر استاندارد جهانی پرده شده است؛ با همان شکوه و زیبایی که بر سلیقه فرانسویان قرن ۱۸ حکمفرما بود. بهترین نمونه ی آثار او را می توان در اتاق انتظار منزل اوانجلین و دیوید بروس (Evangeline and David Bruce) دید که فرمی دیوانه وار از تافته ابریشمی است، این تافته ها همچون آبشاری از سقف فرو می ریزند. البته پرده های محبوب من در این سبک چندان شباهتی به تولیدات بر آمده از ذهن خلاق فاولر ندارد.

پرده پذیرایی
خانه کنتس دادلی

آنچه من در این سبک می پسندم بیشتر شبیه به آثار همکار فاولر، تام پار (Tom Parr) است، به طور مثال پرده ای که او در دهه ۱۹۸۰ برای اتاق نشیمن چند منظوره منزل گریس، کنتس دادلی، و همراه همیشگی اش رابرت سیلورز (Robert Silvers) _ ویراستار بخش نقد کتاب نیویورک_ در منهتن طراحی کرد، گل های رز رنگارنگی است که بر پارچه چیتِ چین خورده از سقف تا کف اتاق پاشیده شده است و ارتفاع ۱۵ متری سقف این اتاق غذاخوری و نشیمن دو منظوره را بیشتر به رخ می کشد و منظره خیابان پارک را از فضای داخلی جدا می کند.

پرده پذیرایی
پرده پذیرایی تولید شرکت دونگیا (Donghia)؛ مبلمان طراحی خوان پابلو مولینو (Juan Pablo Molyneux) و کاشی دیوارها از نقاشی های آتلیه پرومتیه (Atelier Prométhée)_مجسمه ساز فرانسوی_ است

به کلمه جدا می کند دقت کنید. پرده ها، ورای تمام جنبه های کاربردی شان، از ساده ترین تا مجلل ترین نوع آن، چه خودتان با دست خود آنها را مرتب کنید و چه مثل پرده های منزل کنتس دادلی خدمه این کار را اجام دهند، در هر حال اشتیاقی را در دل انسان زنده می کند، زیرا بخشی از وسایل خانه است که شما شکل نهایی آن را مطابق سلیقه خودتان انتخاب می کنید.

پرده پذیرایی

در این بین نباید از موسیقی پرده ها و کرکره ها نیز غافل بود، لذت شنیدن صدای به هم خوردن حلقه های یک پرده پانچی، خش خش پارچه وقتی پرده را جمع می کنیم، به هم خوردن پره های کرکره وقتی تکان شان می دهیم و لذت شنیدن صدای قرقره پرده های رولی وقتی بالا و پایین شان می کنیم. زیبایی پرده ها به معنای واقعی کلمه در کنار زدن و کشیدن آن ها است.



برگرفته از: architecturaldigest

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

رج زدن در تار و پود رنگ و نقش فرش دستباف

تاریخچه هنر فرش بافی به پیش از تاریخ می رسد، ابتدا از آن برای پوشاندن کف استفاده می کردند.…