صفحه اصلی دکوراسیون و معماری داخلی معماری بیومیمتیک؛ دانش نوین با الهام از طبیعت

معماری بیومیمتیک؛ دانش نوین با الهام از طبیعت

۰
معماری بیومیمتیک
nowrooz

در سال ۱۹۴۱ «جورج دمسترال» مهندسی سوییسی هنگامی که همراه سگش از شکار بازگشت متوجه شد نوعی دانه گیاهی به لباس های او و ‌موهای بدن سگش چسبیده است. او‌ دریافت که این دانه ها حاوی تعداد زیادی «قلاب» هستند که با «حلقه» به هر چیزی گیر می کنند. با مطالعه و بررسی روی این گیاه هفت سال بعد او بست های قلاب-حلقه را اختراع کرد و نام آن را ولکرو (Velcro) گذاشت و اکنون این شرکت خصوصی انواع چسب ها و بست ها را برای مصارف گوناگون تولید می کند.
ایده الهام گرفتن و معماری بیومیمتیک از طبیعت که به اختراع  معروف دمسترال منتهی شد در واقع تقلید و تکرار رفتار ارگانیسم های زیست محیطی است که برای نخستین بار ژنین بنیوس (Janine Benyus) در کتاب خود با عنوان  «زیست تقلیدی؛ نوآوری با الهام از طبیعت» (۱۹۹۷)  آن را به دنیا معرفی کرد. در این کتاب نویسنده سه رویکرد را در ارتباط خلاقیت و نوآوری بشر با طبیعت مرتبط می سازد:

معماری بیومیمتیک
نمونه مجازی از طراحی بیومیتیک

طبیعت به عنوان الگو

زیست تقلیدیذیریBiomimicry دانش جدیدی است که بر روی مدل های طبیعت مطالعه می کند و سپس این شکل ها، فرایندها، سیستم ها و استراتژی ها را برای یافتن راه حلی پایدار در جهت حل مشکلات انسان تقلید می کند.

معماری بیومیمتیک
نمونه ای از طراحی بیومیمتیک در پکن

طبیعت به عنوان ابزار اندازه گیری

بیومیمیکری یک‌ استاندارد زیست محیطی را برای برآورد پایداری نوآوری های ما به کار می گیرد. زیرا بدون شک جهان پس از ۳/۸ میلیارد سال تکامل آموخته که چه چیزی کارایی دارد و چه چیزی دوام می آورد.

معماری بیومیمتیک
نمونه ای طراحی بیومیتیک در نیویورک

طبیعت به عنوان مربی

زیست تقلیدی روشی نوین برای مشاهده و ارزیابی طبیعت است و معماری بیومیمتیک یک رویکرد علمی چند رشته ای با هدف طراحی پایدار است. این رشته از بهره گیری از طبیعت به عنوان منبع الهام بخش زیبایی شناسی فراتر رفته و در حقیقت مطالعه و به کارگیری اصول ساختاری است که در محیط ها و گونه های طبیعی به کار رفته است.

معماری بیومیمتیک؛ دانشی معاصر

این رشته در سال های اخیر محبوبیت بیشتری پیدا کرده است و به عنوان دانشی معاصر در نظر گرفته می شود. معمار« مایکل پاولین» در مقاله اش که در فایننشال نیویورک منتشر شد، بیان می کند که چگونه می توان از «زیست تقلیدی» در معماری بهره برد. او در این مقاله به نمونه های اولیه معماری زیست تقلیدی به کار «فیلیپو برونسکلی» معمار دوره رنسانس اشاره می کند که وی پس از مطالعه در مورد قدرت پوسته تخم مرغ برای کلیسای جامع خود گنبدی سبک تر و کم ضخامت تر در فلورانس طراحی کرد که در سال۱۴۳۶ کامل شد.
پاولین همچنین به نمونه های جدیدتری نیز اشاره می کند؛ ایست گیت سنتر (Eastgate Centre) که یک مرکز خرید و ساختمان اداری در هراره پایتخت زیمبابوه است. در طراحی این بنا از تپه های موریانه و سیستم بیولوژیکی کنترل دمای این موجودات در محیط های بسیار گرم و بدون تهویه الهام گرفته شده است.
انقلاب بیومیمتیک در حال حاضر به عنوان یک راهنمای اصلی برای ایجاد محیط های پایدارتر در نظر گرفته می شود. به این معنا که ساختمان ها باید به جای حذف عناصر طبیعی،  بر یادگیری از طبیعت تمرکز کنند. شما چه نمونه ای از معماری زیست تقلیدپذیر در ایران یا جهان سراغ دارید؟

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۲۵۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

خانه هیلاری داف، خانه ای آرام و به دور از هرج و مرج

هیلاری داف (Hillary Duff) هنرپیشه، خواننده پاپ و ترانه سرای آمریکایی، متولد سال ۱۹۸۷ است. …