صفحه اصلی دکوراسیون و معماری داخلی مصاحبه با روشنک طهرانی

مصاحبه با روشنک طهرانی

۱
روشنک طهرانی

برای انجام مصاحبه با روشنک طهرانی به سمت دفتر کارش به راه افتادیم. در مسیر رسیدن به محل قرار در ذهنم به گفتگویی که با او خواهم داشت فکر می کردم. موضوعات مختلفی  در حوزه طراحی و دکوراسیون داخلی از ذهنم عبور می کرد. هرچه که به محل قرار نزدیک تر می شدم، توجهم به ساختار شهری و نوع طراحی ساختمان ها بیشتر می شد.

شباهت نمای ساختمان های نوساز با یکدیگر باعث شد سؤالی در ذهنم ایجاد شود. اینکه آیا طراحی داخلی این ساختمان ها نیز شبیه به هم است؟ وقتی گذرتان به مراکز خرید مبلمان و دکوراسیون می افتد، شباهت کالاها یک پیام مشخص به شما می دهد؛ آن هم مد شدن چند مدل خاص است. گویی همه خریداران هیچ چاره ای به جز انتخاب همین مدهای روز ندارند. تصور اینکه لوازم خانه و مبلمان چند خانواده می تواند به یک شکل باشد کمی آزاردهنده است. همین موضوعات فکرم را به خود مشغول کرده بود که متوجه شدم به آدرس مورد نظر رسیده ایم. دفتر کار طهرانی یک خانه ویلایی بود که به محض ورود به آن متوجه تفاوت های محسوس این دفتر کار با دیگر دفاتر کاری شدم. در هنگام عبور از حیاط به باغچه ای سرسبز با یک میز و چند صندلی در گوشه ای از آن برخوردم. روشنک طهرانی به استقبالمان آمد و ما را به اتاق کارش دعوت کرد. بلافاصله پس از احوالپرسی به سراغ بحث اصلیمان رفتیم.

اولین سؤالی که مطرح کردم این بود که اصولا چرا طراحی داخلی وجود دارد؟ این موضوع چرا اهمیت دارد؟ «من مخالف صنف طراحی داخلی هستم. البته مخالفتم با این چیزی است که در ایران به آن طراحی داخلی می گوییم!» شنیدن این جمله از یک طرح داخلی که حرفه اش این است و درآمدش از این راه است کمی عجیب بود. وی در تکمیل نظرش گفت: «معماری داخلی خانه باید بر اساس سلایق اعضای خانه باشد. چراکه نشان دهنده هویت آنهاست. خیلی خوب است که معماری داخلی خانه ها شخصی سازی شود. اینکه تک تک اعضای خانه در چیدمان و دکوراسیون خانه نقش داشته باشند خیلی خوب است. من به عنوان یک معمار داخلی نباید خانه کسی را بسازم بلکه باید فضای هر خانه ای بر اساس تفکرات و روش زندگی ساکنتن آن طراحی شود. یعنی وقتی شما به اتاق من نگاه می کنید می توانید تا حدودی با شخصیت و سبک زندگی و کاری من آشنا شوید.»

طراح داخلی باید هویت سازی کند

وقتی از طهرانی پرسیدم که پس نقش طراح داخلی در این فرایند چیست، پاسخ داد: «طراح داخلی باید زمانی وارد این فرایند شود که هویت بصری خانه نیاز به تعیین مسیر داشته باشد. یعنی طراحان باید این فرایند را در مسیر درست خود قرار دهند.» طهرانی می گوید: «خلاء عجیبی در حوزه طراحی داخلی ما وجود دارد. طراحان وقتی وارد پروژه های مختلف می شوند به جای اینکه محیط ها را بر اساس سبک زندگی افراد ساکن در آنها هویت سازی کنند، یک سری روندهای تکراری که در دیگر پروژه ها اجرا کرده اند را پیش می گیرند. و این همان چیزی است که ما را دچار تکرار و کپی کاری می کند و باعث می شود ظاهر خانه ها مغایر با روح افراد ساکن آن باشد.»

او گفته هایش را این چنین ادامه داد: «درحال حاضر هویت ها در جامعه ما از بین رفته است. در گذشته وقتی در خانه یک استاد دانشگاه یا فردی فرهنگی قدم می گذاشتید متوجه نوع فعالیت او می شدید و یا اگر به خانه یک فرد بازاری که در یک صنف خاص فعالیت می کند می رفتید متوجه تفاوت شخصیتی و هویتی وی با یک شخص فرهنگی می شدید. این همان هویتی است که ۴۰ سال است که از بین رفته است.»

مدگرایی به فضای زندگیمان آسیب زده است

همینطور که مشغول گفتگو با روشنک طهرانی بودم به اطراف نگاه می کردم و چیدمان اتاقی که در آن بودیم را کنجکاوانه بررسی می کردم. از ظروف پذیرایی گرفته تا تابلوهای روی دیوار و میز مینیمال قرار گرفته در گوشه ای از اتاق. دیدن این اشیا در آن محیط مهر تأییدی بر گفته های او بود. اینکه لوازم و دکوراسیون بیانگر روحیه و شخصیت ساکنان آن محیط است. طهرانی دلیل این اختلال بصری را به راه افتادن موج مدگرایی می داند. موجی که باعث شده اغلب افراد جامعه یک جریان را با هم دنبال کنند. این باعث می شود که مدام با چیزهای تکراری روبرو شویم. وقتی به اطرافمان نگاه می کنیم، می بینیم که اغلب افراد به یک موسیقی گوش می دهند و یا یک فیلم و سریال را تماشا می کنند و حتی یک مدل لباس را می پوشند. این نوع رفتار شاید عوامل گوناگونی داشته باشد، اما به نظر طهرانی این نوع تقلید به ضعف در سیستم آموزشی و تأثیر رسانه برمی گردد. اگر در کلاس های پایه بر روی شخصیت سازی و تقویت خلاقیت در کودکان و نونهالان کار شود آنها هویت خود را شکل می دهند که اثرات آن را می توان در زندگی اجتماعیشان در آینده دید.

فقط کافیست کمی به گفته های روشنک طهرانی فکر کنیم تا متوجه ضربات این موج سهمگین شویم. موج ضدفرهنگی که ما را از سنت های اصیلمان دور کرده است. از طهرانی پرسیدم به نظرتان آیا پناه بردن به سنت ها و صنایع دستیمان می تواند در بهبود وضعیت فعلی چاره ساز باشد؟ که به سرعت جواب داد: «قطعا. اما سنت هایمان کم کم طی این ۴۰ سال رنگ باخته و تزیینات سنتیمان هم دیگر از بین رفته اند. مثال صنعت حلبی سازی که یکی از المان های معماری شهریمان را تشکیل می داد  دیگر در ایران وجود ندارد. یا صنعت نساجیمان که دیرینه ای چند هزار ساله داشته دیگر منقرض شده است. حالا می بینیم فرنگی ها در این صنایع پیش افتاده اند و همان المان های سنتی و تاریخی ما را از خودمان بهتر حفظ کرده اند. این که از بین رفتن نسل قدیمی معماران و طراحان داخلی ایران را دلیل این خلاء بدانیم معلول است اما علت اصلی راحت طلبی خودمان است که ترجیح می دهیم به جای خلق کردن الگوبرداری کنیم.»

تناقض سنت و مدرنیته چالش طراحان داخلی ایرانی است

شاید دلیل به فراموشی سپرده شدن معماری سنتیمان، همسو نبودن آن با پیشرفت تکنولوژی و مدرنیته باشد که پاسخ داد: «طراحان داخلی خلاق و حرفه ای را می شناسم که طرح های معماری داخلی را با تلفیقی از الگوهای سنتی و تکنیک های مدرن ارائه می دهند. به نوعی طراحی داخلی مدرن ایرانیزه را اجرا می کنند. اما سؤال اینجاست که این سبک طراحی چقدر خواسته بازار است؟ بازاری که گردانندگانش هنوز سنتی عمل می کنند اما کالاهای دکوراسیون مدرن را به خورد جامعه می دهند تناقضی که این روزها صنعت معماری داخلی را گرفتار خود کرده است.»

بحث برسر موضوع مطرح شده بین من و طهرانی بسیار عمیق شده بود اما فرصت اندک بود. بحثی که می طلبد ساعت ها و طی چندین مصاحبه ادامه پیدا کند. چراکه حلقه مفقوده معماری داخلیمان ریشه در فرهنگمان دارد. چیزی که سعی می کنیم آن را پشت تاریخ درخشانمان پنهان کنیم.

منبع: خوگرنامه – مرداد ۹۶

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

یک نظر ارسال شده است

  1. احسان

    ۱۹ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۳۶

    با حرفاش کاملا موافقم

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

۲۰ پیشنهاد از بهترین طراحان برای خلق یک دکوراسیون شیک

فرایند دکوراسیون خانه هیجان انگیز است اما چالش های فراوانی به همراه دارد. برای طراحی یک د…