صفحه اصلی دکوراسیون و معماری داخلی دمی با نویسندگان برجسته معاصر در اتاق کارشان

دمی با نویسندگان برجسته معاصر در اتاق کارشان

۰
دکوراسیون اتاق نویسندگان

اتاق کار یک نویسنده تاثیرگذارترین عامل بیرونی بر کار او به شمار می رود. همانطور که نویسندگان باید نسبت به فرآیند نوشتن و نحوه پیشرفت آن، آگاهی کامل داشته باشند، فضایی نیاز دارند که با حضور در آن سیر فرآیند فکری شان را بی هیچ گونه عامل مزاحمی دنبال کنند. اگر می خواهید در مورد دکوراسیون اتاق نویسندگان برجسته معاصر بیشتر بدانید، در ادامه با ما همراه باشید تا ببینیم چگونه این نویسندگان هرآنچه را که نیاز دارند بین دیوارهای اتاق کار خود پیدا کرده اند.

دکوراسیون اتاق نویسندگان
دکوراسیون اتاق نویسندگان

جاناتان لِتَم

جاناتان لِتَم (Jonathan Lethem) رمان«باغ های ناسازگار» از این نویسنده به شرح حماسه خانوادگی سه نسل از چپ های افراطی طی ۸۰ سال، در شهر نیویورک می پردازد.
او می گوید: «من شش یا هفت کتاب در این اتاق کار نوشتم اما اینجا در اصل به من تعلق ندارد.گوشه ای که میز در آنجا قرار گرفته، محیط بیرون، درختانی که از پنجره می توان آنها را دید و زمین های اطراف همگی متعلق به نویسنده دیگری به نام اَستر وود است که پدربزرگش این بنا را ساخته. او مدت ها در این خانه زندگی کرد و به نویسندگی پرداخت تا اینکه بینایی خود را از دست داد و در سن ۹۷ سالگی در اتاق خواب طبقه بالا فوت کرد. شهرت وود در این منطقه بسیار بیشتر از آن چیزی است که من بتوانم به دست آورم، تا جایی که وقتی می خواهم به کسی توضیح دهم که کجا زندگی می کنم تنها کافی است بگویم در«خانه ایستر وود» زندگی می کنم. تغییراتی که ما در این خانه اعمال کردیم، بسیار جزئی بود. من فقط یک کتابخانه سفارش دادم که به نظرم جایش گوشه اتاق کار خالی بود. گاهی در حالی که من مشغول نوشتن کتاب هایی با موضوعات شهری هستم، حیواناتی مثل روباه و گوزن از جلوی پنجره ام عبور می کنند و من فکر می کنم که آنها به دنبال یافتن نقشی در یکی از کتاب های اَستر وود اند، اما متاسفانه با نویسنده اشتباهی رو به رو می شوند.»

دکوراسیون اتاق نویسندگان
دکوراسیون اتاق نویسندگان

جولین بارنز

جولین بارنز( Julian Barnes ) پنج سال بعد از فوت همسرش غم از دست دادن او را در کتابی با عنوان «سطوح زندگی» به تصویر کشید.
بارنز می گوید: «من سی سال است که در این اتاق کار می کنم. این اتاق در طبقه ی اول و مشرف به دو درخت از گونه پرونوس(prunus) است که قبل از برگ دادن، گل می دهند؛ بنابراین اگر خوش شانس باشم می توانم همزمان برف و شکوفه ها را روی شاخه های درخت ببینم. این اتاق همیشه به رنگ زرد روشن است تا حتی در تاریک ترین روز سال هم، جلوه ای روشن به فضا ببخشد. من کار خود را در این اتاق با یک میز تحریر کوچک و یک میز دیگر در گوشه سمت راست آن شروع کردم. سپس میزی مثلثی شکل جایگزین آن شد و بعدها برای ایجاد فضای کافی برای کامپیوتر میز را بزرگ تر و کشوهای بیشتری به آن اضافه کردم تا بالاخره شکل نعل اسبی فعلی را به خود گرفت. من از کامپیوتر برای ایمیل و خرید و از ماشین تحریرم که سی سال عمر دارد، برای نوشتن استفاده می کنم. گاهی نسخه اولیه را با دست می نویسم و سپس آن با این ماشین تایپ می کنم. من هم مثل بسیاری از نویسندگان آرزو می کردم که فردی با میز مرتبی باشم اما خب باید اعتراف کنم که اتاق کارم نامرتب است و زمان وارد شدن به آن باید با دقت قدم بردارم؛ اما همیشه از بودن در این فضا خوشحالم.»

دکوراسیون اتاق نویسندگان
دکوراسیون اتاق نویسندگان

جومپا لاهیری

جومپا لاهیری(Jhumpa Lahiri) در کتاب «زمین پست» به شرح داستان اندوهبار دو برادر می پردازد که از نظر جغرافیایی و ایدئولوژیکی از هم جدا شده اند.
او می گوید: « حتی با وجود لوستر، اتاق تقریبا خلوت به نظر می رسد. صبح ها، زمانی که تصمیم به نوشتن می گیرم، فضای روشن تری دارد. میز تحریرم قبلا به یک متخصص قلب تعلق داشت که پزشک ویژه پاپ سابق بود. سنگ ها و صدف های لبه پنجره از منطقه ی اپولیای ایتالیا است. دو کارت پستال از حجم های زنان مایسنه Mycenae از یونان باستان و سومی بخشی از دیوارنگاری (fresco) ویلا فارنسینا در ایتالیا از هنرمندی ناشناس است. من برای تایپ کردن پشت میز قرار می گیرم و بقیه زمانی که در اتاق کارم هستم، روی مبل می نشینم و مشغول نوشتن یا خواندن هستم. میز کارم روبه روی کوه های آلبان (Alban Hills) قرار گرفته و تراس پشت در من را به پهنه ای از زمان و مکان وصل می کند که از کوه های پلتاین(The Palatine) گرفته تا آن سوی اروپا قرار دارد. وقتی این خانه به ما نشان داده شد، کاربرد این اتاق ناهارخوری بود اما من می دانستم این همان جایی است که من می خواهم در آن کار کنم. گاهی غروب ها روی نیمکتی که در تراس قرار دارد، می نشینم تا صفحاتی از کارم را بخوانم اما برای نوشتن باید در فضای داخلی اتاق کارم باشم. کل شهر از این تراس دیده می شود، هنوز احساس می کنم این فضا واقعی نیست. مثل بودن در دریا است.»

دکوراسیون اتاق نویسندگان
دکوراسیون اتاق نویسندگان

ادویج دانتیکا

ادویج دانتیکا (Edwidge Danticat) در کتاب «کِلِر از نور دریا» به بررسی عمیق زندگی ساکنان شهری کوچک می پردازد که در آن دخترکی گم شده است.
او می گوید: «من دوست دارم زمانی که کار می کنم، به چهره های افراد نگاه کنم؛ البته نه صورت های واقعی، بلکه چهره های نقاشی شده یا عکس افراد مختلف. برای همین مجموعه ای از تصاویری که از روزنامه ها یا مجلات جدا کرده ام را نگهداری می کنم چرا که شاید بتوانم از آنها برای ساخت شخصیت های کتابم کمک بگیرم. تصاویر و نقاشی هایی که در اطراف میز کارم هست، اکثرا هدیه هایی است از جانب دوستان و حتی گاهی افرادی ناشناس. تصویری که زمان طولانی تری نسبت به بقیه همراه من بوده، تصویر ژان میشل باسکیا است که از وقتی بیست و چند ساله بودم همراهم است. هر وقت نمی توانم کار کنم، به تصویر او خیره می شوم یا می روم زیر میز کارم و به فضای اتاق خیره می شوم و می دانم به هر حال وقتی برگردم آن چهره ها به خوشامدگویی من خواهند آمد؛ شاهدانی خاموش برای روزهای همراه با درد و شادی ام.»

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۴۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

چیدمان اتاق خواب دخترانه و باید ها و نباید ها

اتاق خواب امن ترین فضای خانه برای هر فردی است. مکانی برای خلوت با خود و کسب آرامش. اما وقت…