صفحه اصلی دانش و فناوری جنبش د استایل و تحولی در طراحی مبلمان

جنبش د استایل و تحولی در طراحی مبلمان

۱
د استایل

اواخر قرن ۱۹ و ابتدای قرن ۲۰ دوره ای پربار در زمینه هنر و طراحی بود. در حالیکه دنیا با پس لرزه های دو جنگ جهانی دست و پنجه نرم می کرد خلاقیت در طراحی، سبک هایی با عمر کوتاه اما تاثیرگذار را پدید می آورد. د استایل (یا د-استیل De Stijl) یکی از این سبک هاست. جنبش د استایل نتیجه مستقیم تغییراتی بود که اروپا در عرصه جهانی هنر ایجاد می کرد تغییراتی که از فرانسه و با جنبش امپرسیونیسم شروع شده و با کوبیسم روند فراگیر شدن را پی گرفته بود.

د استایل

سبک د استایل در سال ۱۹۱۷ در هلند به وجود آمد. خواستگاه این سبک تاثیر زیادی بر ویژگی های آن گذاشت: در آغاز جنگ جهانی اول، هلند اعلام بی طرفی کرد و به همین دلیل هنرمندان و طراحان هلندی اجازه خروج از کشور را نداشتند. در چنین فضایی بود که تئو وَن دوسبرگ مجله هنری د استایل – نخستین مجله هنری مختص به هنر انتزاعی – را در واکنش به پیامدهای اسفناک جنگ، ملهم از ایده های آرمان شهری و با هدف ایجاد احساس نظم و هارمونی در جامعه به چاپ رساند. از پیت موندریان و ولیموس هوزار نیز به عنوان دیگر اعضای این جنبش می توان نام برد.

د استایل

ویژگی های سبک د استایل:

د استایل وارث المان های بصری کوبیسم، سوپره ماتیسم، ضد احساس گرایی جنبش دادا و تحت تاثیر نظریه های نوین ریاضی شوئنماخر مبنی بر «تشکیل شدن حقیقت از مجموعه ای از نیروهای متضاد من جمله تضاد بین محورهای عمودی و افقی» بود. مهم ترین ویژگی های این سبک استفاده از اشکال هندسی، خطوط صاف (اغلب کاملا عمودی یا افقی)، استفاده از سه رنگ اصلی یا رنگ های خنثی مانند سیاه، سفید و خاکستری، عدم قرینگی و سادگی حداکثری است.

د استایل
جنبش د استایل در طراحی مبلمان

جنبش د استایل در طراحی مبلمان:

د استایل از ابتدا قصد داشت فراتر از جنبشی در هنرهای بصری باشد و سایر مدیوم های هنری و طراحی مانند معماری، طراحی شهری، تایپوگرافی، موسیقی، شعر و طراحی صنعتی را نیز دگرگون سازد تا هارمونی به محیط زندگی افراد بازگردد. رسیدن به این هارمونی با پرهیز از تقارن و ایجاد تعادل بین سطوح و رنگ ها توسط طراحان ممکن شد. در این جنبش، طراحی مبلمان با معماری و طراحی داخلی گره خورده است. در مبلمان این سبک، هر قسمت باید به گونه ای طراحی شود که اجزا هم تنها و هم در کنار هم تعادل بصری و هارمونی را القا کنند.

میز و صندلی ها اصلی ترین نمایندگان مبلمان د استایل هستند و خطوط صاف و سطوح مستطیل شکل، شالوده تمامی این آثار را تشکیل می دهد. در طراحی به سبک د استایل هیچ گونه طرح و المان تزیینی استفاده نمی شود. در عوض زیبایی از سطوح ساده ای که با نسبت هایی هندسی کنار هم قرار گرفته اند و نیز در جزییات ساخت، جلوه پیدا می کند.

د استایل

طراحان و آثار برجسته:

همان طور که گفته شد طراحی مبلمان در جنبش د استایل با معماری و طراحی داخلی گره خورده است. اکثر طراحان مبلمان، آثار معروف معماری را نیز در کارنامه خود دارند و در بسیاری از موارد رنگ های انتخابی برای اثر طراحی شده بر اساس رنگ های محیط تغییر پیدا می کرد. بیشترین جلوه د استایل در صنعت مبلمان را در طراحی میز و صندلی می توان دید.

بی شک معروف ترین طراح مبلمان د استایل، توماس ریتولد است. او که در سال های جوانی در کارگاه نجاری پدرش کار می کرد بعدها کارگاه خود را دایر کرد. ریتولد در کنار ون دوزبرگ و پیت موندریان سردمداران جنبش د-استیل شناخته می شوند. ریتولد بناها و وسایل را به گونه ای طراحی می کرد تا ترکیبی انتزاعی از خطوط و سطوح، اغلب به رنگ سیاه، سفید، خاکستری یا سه رنگ اصلی ایجاد کند. معروف ترین اثر او صندلی قرمز-آبی است که اولین مدلش در سال ۱۹۱۸ و به رنگ خاکستری ساخته شد اما در سال ۱۹۲۳ مدل رنگدارش آن را به شهرت رسانید. در این اثر ریتولد ارتباط سطوح افقی و عمودی را بررسی کرده است.

از آنجایی که وی قصد داشت این صندلی به جای دست ساز بودن، قابلیت تولید انبوه داشته باشد سادگی در ساختار آن به طور ویژه ای مورد توجه قرار گرفت. قطعات چوبی که این صندلی را تشکیل می دهند همگی الوار چوبی در ابعادی قابل تهیه بودند. او در سال ۱۹۱۸ زیر صندلی اش نوشته زیر را حک کرد: «باید به خاطر داشته باشیم نشستن نیز یک فعل است. من نمی خواهم آن طور که اجزای بدنم می گویند بنشینم، بلکه می خواهم چنان بنشینم که اگر روحم می توانست برای خود صندلی بسازد، می نشست.» از این نوشته، فلسفه وی در طراحی به خوبی قابل دریافت است. بسیاری، این صندلی را تجسم سه بعدی یکی از ترکیب بندی های موندیان می دانند.

د استایل

اثر معروف و مهم دیگر ریتولد روشنایی آویزی از سقف است که آن را در سال ۱۹۲۲ طراحی کرد. در این کار نیز تلاقی خطوط عمودی و افقی نخستین چیزی است که توجه را به خود جلب می کند. هدف او طراحی چراغی بود که با کمترین المان ممکن، نور را در فضا ایجاد کند. این چراغ نیز تنها دارای رنگ های سفید، خاکستری و سیاه است.

د استایل

ریتولد با همکاری با ویلموست هوزار نقاش، صندلی برلین را طراحی کرد. اسکچ های این صندلی، بعدها الهام گر طراحی خانه شرودر شد. میز کوچک دیگری نیز که او طراحی کرده بود در مبلمان این خانه استفاده شد. این میز از تنها ۵ سطح چوب در ۵ رنگ تشکیل شده است.لبه های میز رنگ هایی متفاوت از سطوح دارند. بطور مثال، صفحه های سیاه رنگ با لبه های سفید در کنار صفحه های سفید با لبه های مشکی احساس یکدستی و تداوم زیادی به اثر بخشیده اند.

د استایل

در بررسی مبلمان مشهور این سبک، نام آشنای دیگری که به آن بر می خوریم آیلین گری است. میز پا تختی طراحی شده توسط او در سال ۱۹۲۲ در نمایشگاه هنر فرانسه در آمستردام به نمایش در آمد و توجه اعضای جنبش د استایل را به خود جلب کرد. کیفیت مجسمه گونه و ساده آن، طراحی بر اساس منطق و استفاده از رنگ های سیاه و سفید کاملا مطابق و همخوان با اصول طراحی د استایل است. این میز از زوایای مختلف ظاهری متفاوت و همیشه جذاب و دارای تعادل دارد.

افول سبک د استایل:

به خاطر نقش کلیدی که دوزبرگ در جنبش د استایل داشت، با مرگ او در سال ۱۹۳۱ گروه طراحان د استایل را از هم پراکنده کرد. اما بسیاری مانند ریتولد و موندریان بعد از این تاریخ طراحی را تحت اصول د-استیل ادامه دادند.

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

یک نظر ارسال شده است

  1. آذین

    ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۴۷

    پروژه لیسانس من طراحی یه صندلی به این سبک بود یادش به خیر

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

چگونه اتاقمان را به سبک مونوکروم یا تک رنگ طراحی و چیدمان کنیم؟

یک اتاق به سبک یا استایل مونوکروم یا به بیان درست تر مونوکروماتیک یا تک رنگ جسورانه، چشم ن…