صفحه اصلی دانش و فناوری بازیافت مصالح ساختمانی ؛ صرفه جویی اقتصادی یا ضرورت زیست محیطی

بازیافت مصالح ساختمانی ؛ صرفه جویی اقتصادی یا ضرورت زیست محیطی

بازیافت مصالح ساختمانی

صنعت ساخت و ساز یکی از مصرف کنندگان عمده منابع و تولیدکننده زباله است و اثرات زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی فراوانی دارد. یکی از معضلات عمده در مدیریت شهری که اکنون اغلب شهرها و به ویژه کلان شهرها با آن روبرو هستند، مدیریت ضایعات ساختمانی ناشی از ساخت و ساز وتخریب ساختمان ها و فعالیت های عمرانی درون شهری است. بازیافت مصالح ساختمانی راهکار جدیدی است که سهم نخاله های ساختمانی را در محل دفن زباله کاهش می دهد.

بازیافت مصالح ساختمانی

در این روش ضایعات در سطح کیفی بالاتر مورد استفاده مجدد قرارمی گیرد و مقدار زباله دفع شده به حداقل می رسد. این دیدگاه در واقع به معنی کاهش مصرف انرژی و انتشار دی اکسید کربن، تولید زباله کمتر و در نتیجه استفاده کمتر از زمین برای حفاری و دفن زباله است. گرچه ضایعات ساختمانی جزو کم خطرترین انواع پسماند ها _ یعنی پسماند عادی _ طبقه بندی می شود، ولی بر اساس مطالعاتی در دهه ۹۰ مشخص شد که مواد زائد خطرناک مانند چسب، رنگ و رزین، همراه با نخاله ها، ممکن است خطرات جدی تری برای محیط زیست و انسان ایجاد کند.

بازیافت مصالح ساختمانی

کالی اوورستریت (Kaley Overstreet) کارشناس ارشد معماری از دانشگاه ایالتی اوهایو و متخصص فنی شرکت معماری و طراحی گنسلر (Gensler) در یادداشت زیر نگاهی گذرا اهمیت و ضرورت بازیافت مصالح ساختمانی دارد.

بازیافت مصالح ساختمانی

می گویند: «عقاید کهنه را کنار بگذارید و آن را با ایده های تازه جایگزین کنید.» در کلان شهرها ابری از گرد و غبار و بقایای ساختمان های تخریب شده به وسیله بولدوزر و توپ های فولادی دست به دست هم داده اند تا به یمن طراحی و معماری نمایشی از روند رو به پیشرفت، نوآوری، فعالیت اقتصادی و امید به آینده بهتر را به رخ بکشند.

بازیافت مصالح ساختمانی

در واقع تعریف ما از ساختمان های کلنگی و بلا استفاده، منجر به ایجاد فعالیتی پر سود شده است که صنعت تخریب نام دارد و به نظر می رسد با گذشت زمان این صنعت بزرگ و بزرگ تر می شود. بر اساس آماری در سال ۲۰۱۰ ، تنها در ایالات متحده امریکا حدود ۱۰۴ میلیون تن مواد زائد، ازمحل این پروژه ها تولید شده است، که درصد بالایی از میزان سالانه زباله های جامد را به خود اختصاص می دهد.

بازیافت مصالح ساختمانی

در جامعه امروز با کمپین های فراوانی در زمینه بازیافت کاغذ، پلاستیک و فلز مواجه می شویم که تلاش می کنند دور انداختن یک قوطی نوشابه یا لیوان پلاستیکی را در سطل مناسب بازیافت در وجود ما نهادینه کنند، اما کسی به فکر بازیافت پسماند ساختمان های تخریب شده نیست؟ اگر یک ساختمان برای استفاده مجدد مناسب نیست، چطور می توان مواد حاصل از تخریب آن را بازیافت کرد و ابتکاراتی که به خرج داد تا مصالح کهنه زندگی دوباره بیابند و نخاله ها در محل دفن زباله کمتر شوند.

بازیافت مصالح ساختمانی

با توجه به اینکه عادات مصرف گرایی انسان ها رو به افزایش است، احتمالا به زودی هیچ راه نجاتی باقی نمی ماند بنابراین تا فرصت هست باید اقدام کرد و به سرعت روش هایی برای حفظ و بهبود منابع بیابیم. صنعت ساخت‌وساز در بریتانیا، ۶۰ درصد از مصالح مصرفی را به خود اختصاص داده است و به این ترتیب یک سوم کل ضایعات و ۴۵ درصد از دی اکسید کربن تولید شده از این طریق ایجاد می شود. پیش بینی های فعلی نشان می دهد استخراج مواد در سه دهه آینده و همچنین تولید ضایعات تا پایان قرن جاری سه برابر خواهد شد. لازم به ذکر است که نخاله های ساختمانی نه تنها شامل موادی در مقیاس بزرگ _ مانند بتن، تیرهای فلزی، عایق و چوب _ است، بلکه حتی پیچ و مهره های کوچک‌تر یک ساختمان را هم در برمی گیرد.

بازیافت مصالح ساختمانی

فرایند پاکسازی یک محل از نخاله های ساختمانی درچند دهه گذشته تغییر چندانی نکرده است. پیمانکار، با یک شرکت خاک برداری قرارداد می بندد تا ساختمان را در محل تخریب کنند. پس از آن یک شرکت حمل و نقل، نخاله ها را با کامیون به محل تخلیه زباله منتقل می کند. قطعاتی از ساختمان که قابلیت استفاده مجدد دارند مثل درها، پنجره های بزرگ، روکش های گران قیمت و مانند آن، معمولا به دلیل فشردگی کار، نبود فضای مناسب برای نگهداری و حتی نا آگاهی از چگونگی عرضه و فروش آنها، اغلب به ضایعات بدل می شوند. تکرار این فرآیند به مراتب راحت تر از انجام تدارکات پیچیده و گران قیمت طبقه بندی مواد و بازیافت مصالح ساختمانی است، به خصوص وقتی که این همه محل دفن زباله ارزان قیمت به وفور در نزدیکی شما قرار دارد.

بازیافت مصالح ساختمانی

گروه لیندجر (Lendager) مستقر در کپنهاگ، امکان استفاده مجدد از مواد حاصل از تخریب یک ساختمان نوساز را بررسی کرده اند. آنها در پروژه ای با نام Resource Rows مجتمعی مسکونی را از مواد بازیافتی ساختند. ویژگی این مجتمع نمای آجری و کاشی کاری شده آن در جهات مختلف است که اشاره به احیای دوباره مصالح بازیافتی از ساختمان ها و کارخانه های متروکه و مدارس قدیمی دارد. از آنجا که آجرها را نمی توان دوباره و با همان قابلیت قبلی بازیافت کرد، در این پروژه آنها را خرد و فراوری کرده اند و در شکلی تازه به عنوان نمای ساختمان به کار برده اند. ساخت آجر و پختن آن‌ها به دمایی حدود ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ درجه‌ی سانتی‌گراد نیاز دارد، از سوی دیگر برای رساندن آجرها به استحکام کافی گازهای گلخانه‌ای زیادی منتشر می شود، اما با این روش می توان میزان انتشار کلی دی اکسید کربن را در مرحله ساخت کاهش داد.

بازیافت مصالح ساختمانی

خوشبختانه به دلیل افزایش آگاهی در مورد محیط زیست و فشار جامعه برای ایجاد راه‌حل ‌هایی پایدارتر، فرآیند بازیافت مصالح ساختمانی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است و سمت و سویی صعودی دارد. از سوی دیگر قیمت دفن زباله کم کم رو به افزایش است و پروژه های ساختمانی اغلب با کمبود بودجه روبرو هستند، بنابراین بسیاری از معماران و پیمانکاران از یافتن روش هایی برای احیای دوباره مصالح و پسماندهای ساختمانی استقبال می کنند. تمایل به نوسازی کامل در ساخت و ساز هم که ناشی از پیشرفت کارخانه ها در طول انقلاب صنعتی است، به آرامی کمرنگ می شود، به خصوص که پیشرفت تکنولوژی انجام کارها را سریع ترکرده است. بنابراین می توان با رونق بخشیدن به کارخانه های بازیافت، مواد بیشتری تولید کرد و همچنین می توان تجهیزاتی را که برای تخریب ساختمان ها استفاده می شود، با ماشین آلاتی برای برش دادن و طبقه بندی پسماندهای ساختمانی تعویض کرد و به خدمت گرفت.


برگرفته از: archdaily

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۱

۲ نظر

  1. امیر منصوری

    ۱۳۹۹/۰۵/۲۸ ساعت ۰۶:۳۱

    چه دیدگاه جالب و قابل تاملی

    پاسخ دهید

  2. الهام داودی

    ۱۳۹۹/۰۵/۲۸ ساعت ۰۷:۵۲

    پیشنهاد تغییر کاربری وسایل تخریب کننده در جهت طبقه بندی پسماندها خیلی جالب بود. و واقعا تا دیر نشده باید کاری کرد

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

هشت مهارت ضروری برای طراحان قرن بیست و یکم

طراحی جایگاهی ارزشمندی دارد. طراحی یعنی تبدیل ذهنیت به کالبد عینی در قالب فرم، محتوا و عمل…