طراحان چطور می توانند بر یکدیگر تاثیر بگذارند؟ این پرسشی بود که طراحان با بهره گیری از تکنیک طراحی متفاوتی، در یک پروژه مشترک در هفته طراحی استکهلم (فوریه ۲۰۲۰) در پی پاسخ به آن برآمدند.

در پروژه ای که در طول هفته طراحی استکهلم سال ۲۰۲۰ به نمایش گذاشته شد، یک روش هم افزایی مورد بررسی قرار گرفت. روشی که به این موضوع می پرداخت که طراحان چگونه از یکدیگر الهام می گیرند و فرایند الهام بخشی چطور پیش می رود.

در این آزمایش جالب، پنج طراح گردهم آمدند تا شیوه های گوناگون و خلاقانه ای را که برای طراحی و تولید آثار جدید به کار می بندد با همدیگر به اشتراک بگذارند. مارگوت بارولو (Margot Barolo) ، اندریاس نوبل (Andreas Nobel) ، اریک بجورک (Erik Björk) ، مایا کولین (Mia Cullin) و فردریک پالسن (Fredrik Paulsen) طراحانی بودند که خود را در معرض آزمایشی جالب قرار دادند.

وقتی آشپز پنج تا می شود!

این آزمایش با طراحی یک صندلی و به صورت انفرادی آغاز شد. در مرحله دوم این طرح هم افزایی، هر صندلی به طراح بعدی داده می شد، او می بایست ۲۰ تا ۴۰ درصد از سبک و طراحی این صندلی را حفظ و صندلی را تکمیل و یک طرح جدید خلق می کرد. طبق این روند به صورت پیاپی قطعات صندلی و بخش های تزیینی از صندلی قبلی به صندلی جدید منتقل می شد. تنها فاکتور در این آزمایش زمان بود و وقتی طرح صندلی به طراح بعدی منتقل می شد او مدت مشخصی فرصت داشت تا ادامه صندلی را طراحی کند و هیچ تعاملی با طراحان دیگر نداشت.

در پایان این آزمایش نهایتا ۱۵ صندلی طراحی شد و یک تولیدکننده مبلمان سوئدی که برندش میتاب (Mitab) نام دارد، همه این صندلی ها را با مواد و با تکنیک های متفاوت ساخت.

هم افزایی، طرح را توسعه می دهد و تنوع می آفریند

اگر هنوز به طور کامل برایتان مشخص نشده است که این طراحی چه فرایندی را طی کرده است، تصویر پایین به طور کامل روند آزمایش را نشان می دهد. در مرحله اول طراحان تک نفره  A، B،C ،D و E حضور دارند و صندلی های انفرادی خود را طراحی می کنند و تکمیل می کنند. نتیجه هم افزایی در مرحله دوم، باعث می شود گروه های دو نفره طراحان و با عناوین  AB ، BC، CD، DE و EA تشکیل شوند و پنج صندلی دیگر را در گروه های دو نفره خود می سازند. نتیجه همین روال در مرحله سوم منجر به تشکیل گروه های سه نفری با عناوینABC ، BCD، CDE ، DEA  و EAB و پنج صندلی بعدی می شود.

پلان تکنیک طراحی گروهی به منظور هم افزایی

هر نسلی از صندلی ها، حاصل تفسیرهای گروهی هستند که به آن «طراحی درمانی» هم می گویند و در طراحی هر صندلی یک تیم نقش داشته است. تفسیرها در پی پاسخ به این سوالات هستند که در این فرایند که هر طراح اثر طراح دیگر را کامل می کند؛ چه اتفاقی برای طراحی و سبک می افتد؟ چه اتفاقی در درون ما می افتد؟ ما چه چیزی را می توانیم بیاموزیم؟ آیا این نوع همکاری باعث به وجود آمدن تنوع می شود، کار را توسعه می دهد یا باعث می شود طرح ها بیشتر بر هم منطبق شوند؟ ۱۵ صندلی حاصل از این آزمایش هم افزایی نشان می دهد که چگونه طراحان اشکال جدیدی را ایجاد کرده اند و چگونه دیدگاه های فردی آنان تحت تأثیر کار گروهی قرار گرفته است.

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

۵۰ نمونه خلاقانه در مدرن و جدید

در واقع در ورودی هر ساختمان کانون توجه در نمای بیرونی آن محسوب می شود . در ورودی اولین چیز…