صفحه اصلی خواندنی ها فضاهای عمومی پرواز؛ اسم رمز آشیانه پرتردد پرنده های آهنین

پرواز؛ اسم رمز آشیانه پرتردد پرنده های آهنین

۰
معماری فرودگاه
nowrooz

ششمین فرودگاه پررفت و آمد آمریکا و بیستمین فرودگاه پررفت و آمد جهان نه فقط از جهت خدمات شرکت های مسافربری، وسعت و ویژگی های فنی و تخصصی که به سبب معماری پایانه هایش هم شاخص است. معماری فرودگاه جان اف کندی در نیویورک بعد از گذشت ۷۰ سال هنوز می تواند الهام بخش باشد. این فرودگاه ۱۰ پایانه دارد اما پایانه شماره ۵ به جهت طراحی هنرمندانه ارو سارنین شناخته شده تر است. معماری این ساختمان خیال انگیز را که در آن دوره از زمانه خود جلوتر بود با هم بررسی می کنیم.

معماری فرودگاه
فرودگاه بین المللی نیویورک که امروزه به فرودگاه جان اف کندی معروف است

تاریخچه فرودگاه جان اف کندی و سفرهای هوایی

اگرچه هواپیماها به شکل و شمایل امروزی از اوایل دهه ۱۹۰۰ وجود داشته اند اما بعد از جنگ جهانی دوم بود که سفرهای هوایی تجاری به امری عادی تبدیل شد. در واقع شروع کننده پیشرفت چنین سفرهایی شرکت هواپیمایی ترنس ورد ایرلاین (Trans World Airline) بوده است که با ایجاد شرایطی ویژه برای مسافرین طبقه متوسط در حال رشد آمریکا چون خرید بلیط با تخفیف و امکان پرداخت در دراز مدت، امکان سفر با هواپیما حتی ارزان تر از قطار را فراهم کرد.
با افزایش سفرهای هوایی سازمان فرودگاه های نیویورک در سال ۱۹۵۴ طرحی را با عنوان «شهر ترمینال» برای گسترش فرودگاه Idlewild یا فرودگاه بین المللی نیویورک که امروزه به فرودگاه جان اف کندی معروف است وضع کرد. این سازمان از هر شرکت بزرگ هواپیمایی درخواست طراحی، ساخت و بهره برداری از پایانه مستقل خود را کرد. شرکت های هواپیمایی از این فرصت برای ثبت نام تجاری خود در پایانه های جدید استفاده کردند.

معماری ماندگار پایانه شماه پنج فرودگاه جان اف کندی

 ترنس ورد ایرلاین در سال ۱۹۵۵ برای اجرای این پروژه به معمار و طراح برجسته ارو سارنین (Eero Saarinen) مراجعه کرد و این گونه شد که معماری ساختمان پایانه شماره  پنج فرودگاه بین‌ المللی جان اف کندی نیویورک ماندگار شد.  ترنس ورد تأکید زیادی بر جلب توجه عمومی از همان ابتدا ورود به فرودگاه داشت که سارنین با بزرگ نوشتن حروف مخفف این شرکت بر سر در ورودی اصلی فرودگاه این طرح را اجرا کرد.
پس از انتخاب سایت سارنین شروع به طراحی خود کرد. از پیشنهاد های او در این طراحی چیدمان متقارن سقف در چهار بخش پوسته ای منحنی و بتنی بود به طوری که منحنی ها به طور یکپارچه از پایه هایی که به عنوان تکیه گاه پشتیبانی می شوند شروع می شود. هر چهار سازه سقف با نورگیرهای باریک از سقف مجاور خود جدا شده است و یک آویز مدور به عنوان نقطه مرکزی که هر چهار سقف را پوشش می دهد در آن قرار دارد.
طرح گنبدی سقف امکان ایجاد یک چیدمان داخلی وسیع با جریان آزاد را فراهم می کند. راه پله ها منحنی هستند و ستون ها به طور یکپارچه در زمین و سقف جوش خورده اند. طراحی دسترسی مسافران به گونه ای بود که می توانند به راحتی از فضای پذیرش در طبقه اول به رستوران ها و سالن اجتماعات در طبقات بالا رفت و آمد کنند. در سالن انتظار از طریق پنجره های بسیار بزرگ عملیات فرودگاه و هواپیما ها قابل رؤیت و دو راهروی لوله ای به سمت ورودی های پرواز برای سوار شدن مسافران طراحی شده است.

معماری فرودگاه

ایده معماری فرودگاه کندی در بخش پایانه شماره پنج

ایده اولیه طرح این پایانه مورد حدس و گمان بسیار است. بسیاری می گویند سارنین در طراحی خود از گریپ فروتی که از وسط فشار داده شده است الهام گرفته است. اما او ادعا کرد که طراحی او برای نمایش هیچ چیز فیزیکی نبوده است بلکه این طرح انتزاعی برگرفته از حس پرواز است. طراحی او تا حد زیادی قبل از سال ۱۹۵۸ تکمیل شد. حتی قبل از باز شدن برای عموم مطبوعات استقبال زیادی از ایده، طراحی، فرم و فضای داخلی این پایانه کردند. این طراحی چنان نماد قدرتمندی برای این شرکت هواپیمایی بود که باعث افزایش بودجه این شرکت از ۹ میلیون دلار به ۱۵ میلیون دلار شد. طراحی سارنین با نقد تند برخی از معماران هم رتبه خود مواجه شد. از نظر آنان پوسته بتنی ساختمان گرچه کاملاً رسا بود اما از لحاظ ساختاری ناکارآمد و نیازمند پوشش فولادی زیادی بود. اما علی رغم این انتقادها پایانه TWA در سال ۱۹۶۲ مورد استقبال چشمگیر مردم قرار گرفت.
ترمینال TWA از زمان اولین پرواز های هوایی ساخته شده است. این پایانه هوایی نمادی از تحولات سریع تکنولوژیکی است و اولین سوختگیری پروازها در این پایانه از جنگ جهانی دوم آغاز شد. سارنین معمار این اثر با نحوه طراحی خود تلاش کرد تا به مسافرین در همه نماهای ساختمان از فضای داخلی سیال و باز تا پوسته بتنی بال مانند سقف حس پرواز القا کند. او این پایانه کاربردی را همچنین به عنوان یک بنای یادبود برای شرکت های هواپیمایی و هوانوردی طراحی کرد و سرانجام در سال ۱۹۶۱ درگذشت. این پایانه به عنوان نمادی از عصر جت تأسیس شد، در حالی که برای ارائه خدمات به هواپیماهای جت مناسب نبود.

آینده ساختمان پایانه شماره پنج

علی رغم ارتقا با افزایش درخواست سفر و تعداد هواپیماها پایانه دیگر قادر به سرویس دهی نبود. سرانجام در سال  ۲۰۰۱ همزمان با فروش شرکت هواپیمایی ترنس ورد ایرلاین به امریکن ایرلاینز پایانه نیز با آینده ای نامشخص بسته شد. خوشبختانه در سال ۲۰۰۵ به عنوان یکی از اماکن تاریخی ایالات متحده ثبت شد و اخیراً به عنوان هتل فرودگاه در حال بازسازی قرار گرفت.
کامرون بلیلاک در سال ۲۰۱۶ مجموعه تصاویر منحصر به فردی را از این ساختمان ثبت کرده است. کامرون برای این پروژه عکاسی از یک دوربین Contax با لنزهای زایس و فیلم سیاه و سفید Rollei که تکنولوژی آن به دهه ۱۹۶۰ بر می گردد استفاده کرده است.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۱۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

نگاهی به دکوراسیون خانه جاستین و هیلی بیبر

دکوراسیون داخلی و مبلمان خانه ۶۱۰۰ متر مربعی جاستین بیبر (Justin Bieber)، خواننده مشهور ام…