صفحه اصلی خواندنی ها فضاهای عمومی تئاتر نصر یادگار تئاتر ایران

تئاتر نصر یادگار تئاتر ایران

۰
بازگشایی تئاتر نصر

رشد سریع شهر و تغییر سبک زندگى مردم در شهر تهران، بسیارى از تغییرات را اجتناب ناپذیر می کند. اما این تغییرات نباید نابودی بخش عظیمى از خاطرات نسل دیروز را در پی داشته باشد. هرچند به زعم بسیاری این روزها تهران شهری بی حافظه است و به شهرى که گذشته اى ندارد، می ماند، اما هنوز بناهایی هستند که در برابر این تغییرات مقاومت کرده و روح تاریخ را در ریه های دود گرفته آن می دمند. بازگشایی تئاتر نصر یکی از تلا ش ها برای دمیدن روح تاریخ بر بدنه خسته و کهنه تهران است.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

بازگشایی تئاتر نصر

تهران – تئاتر- طهران

از بیشتر اماکن خاطره برانگیز تهران دیگر اثری به جای نمانده است. حذف این خاطرات جمعی تاریخی، برای نسل امروز تنها حسرت و بیگانگی با نسل پیش از خود را به جای گذاشته است؛ مثل از دست دادن زبانی مشترک. برای مثال ما در بسیاری از رمان های معاصر فارسی از لاله زار و فردوسی مى خوانیم، حال آنکه تصویری که از این اماکن در قصه ها روایت شده است؛ دیگر نمودی در دنیای واقعی ندارد. اما در یک نمونه نادر چندی پیش فرصتی مهیا شد تا علاقه مندان به طهران قدیم بار دیگر خود را در دل تاریخ ببینند. این فرصت مغتنم بازگشایی محدود «تئاتر نصر» به مناسبت اجرای یک پرفورمنس بود.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

تئاتر نصر یادگار تئاتر ایران

بازگشایی موقت این تئاتر که یکی از قدیمی ترین تماشاخانه های تهران است ما را بر آن داشت تا مطلبی در مورد معماری و تاریخچه این بنا بنویسم. این بازگشایی قبل از آغاز پروسه مرمت و بازسازی در هفته اول اردیبهشت ماه، به همت معمار جوان، علی شاکری شمیرانی انجام شد. علاقه مندان به معماری پیش تر شاکری و استودیوی شیار را با پروژه کوچه مینو می شناختند.

تئاتر نصر ساختمانی با بنایی قدیمی و پرماجرا است که در ضلع جنوبی گراند هتل خیابان لاله زار تهران واقع شده. این سالن که اواخر دوره قاجار ساخته شده یکی از اولین سالن های تئاتر ایران است. پژوهشگران استودیو شیار معتقدند بناهای قدیمی باید قبل از مرمت و بازسازی نیز دیده شوند، چرا که تا زمانی که تاریخ و داستان بنا به خوبی دیده نشود، نمی توان آینده روشنی را برای آن متصور شد.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

تئاتر نصر در گذر تاریخ

اگرچه هنر نمایش در ایران سابقه طولانی دارد اما از اواخر دوره قاجار بود که فرنگ رفته ها و اروپا دیده های ایرانی لزوم سروسامان دادن به هنرهای نمایشی را احساس کردند. سیل عظیم جمعیت که هر روز در حیاط گراند هتل لاله زار جمع می شدند تا نخستین نمایش به سبک اروپایی را تماشا کنند، صاحبان هتل را بر آن داشت تا به طور جدی تری به ایجاد سالن اختصاصی برای این هنر فکر کنند. این سالن که «تماشاخانه تهران» نام داشت تا مدتها تنها تماشاخانه آبرومند شهر بود. تئاتر نصر بعدها در همین محل ساخته شد.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

در اوایل اردیبهشت سال ۱۳۲۰ به دلیل استقبال فراوان مردم از تئاتر، سید علی نصر (سیاستمدار، نمایشنامه‌نویس، نویسنده، مترجم، مؤسس و کارگردان پرکار و ملقبه به پدر تئاتر ایران) با کمک رئیس اداره شهربانی سالن گراند هتل را اجاره و تجهیز کرد سپس آن را گسترش داد و بدین ترتیب اولین تماشاخانه دائمی تهران افتتاح شد.

از اقدامات مهم دیگر علی نصر می توان به تأسیس گروه کمدی ایران در سال ۱۳۰۴ و هنرستان هنرپیشگی در سال ۱۳۱۸ اشاره کرد.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

تا مدت ها نصر مدیریت تماشاخانه را به عهده داشت اما پس از انکه پست سفیری ایران در چین به وی پیشنهاد شد، ریاست مجموعه را به احمد دهقان مدیر مجموعه تهران مصور واگذار کرد. در این مدت و به دلیل دست به دست شدن های متعدد تماشاخانه نصر عناوین دیگری نظیر «تئاتر تهران»، «تآتر دهقان» و … به خود گرفت.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

معماری تئاتر نصر

معماری این بنا ترکیبی از معماری ایرانی و اروپایی، سازماندهی فضاها مطابق با الگوی معماری ایرانی و طرح پلان ایرانی و درون‌گرا است. عناصری از جمله فرم در و پنجره، کتیبه‌ها و فرم سر درها، آیینه کاری در تالار ، وجود نقاشی‌های دیواری در اتاق‌ها و موتیف‌های مورد استفاده در تزیینات بنا ترکیبی از فرم ها و اشکال ایرانی و اروپایی هستند. در بخش ورودی مجسمه ای وجود دارد که به تقلید از معماری فرانسه و سبک آرت دکو ساخته شده است. اثری که مشابهش در شهر پاریس به فراوانی دیده می‌شود.

بازگشایی تئاتر نصر
تئاتر نصر

بازگشایی تئاتر نصر

بازگشایی تئاتر نصر بعد از نزدیک به سی سال و به مدت یک هفته انجام شد. چرا که بعد از انقلاب و با خاموش شدن هنر در لاله زار و روشن شدن چراغ های مغازه های الکتریکی در آن، سالن های تئاتر و سینماهای لاله زار کم کم متروک شدند و این خیابان باریک و بلند از دوران اوج خود که لقب شانزه لیزه تهران را یدک می کشید، فاصله گرفت و تئاتر نصر نیز بیش از سی سال متروک و خالی باقی ماند. این روزها این بنای با ارزش رویای موزه شدن را در سر می پروراند و اگر معماری و تزیینات زیبای آن به خوبی مرمت و باسازی شوند، می تواند بهترین مکان جهت استقرار موزه تئاتر باشد. چرا که این مکان فراز و نشیب های بسیاری از دوره قاجار، پهلوی اول و دوم را به خود دیده و بی شک روح هنر نمایش در آن جریان دارد.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

هشت مهارت ضروری برای طراحان قرن بیست و یکم

طراحی جایگاهی ارزشمندی دارد. طراحی یعنی تبدیل ذهنیت به کالبد عینی در قالب فرم، محتوا و عمل…