صفحه اصلی خواندنی ها فضاهای عمومی بازسازی یکی از باشکوه ترین سالن های تئاتر‌ نیویورک

بازسازی یکی از باشکوه ترین سالن های تئاتر‌ نیویورک

۰
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

بلوار پنجم شهر نیویورک، خیابان بلندی دارد که پر از موزه است و به «مایل موزه ها» شناخته می شود. در همین خیابان است که تا امروز یک سالن تئاتر بزرگ و نمادین از سال ۱۹۲۱ پنهان شده. گروه معماری کتز (Katz architecture) اخیرا دست به بازسازی سالن تئاتر نیویورک زده و احتمالا خیلی زود از آن پرده برداری خواهد شد.

بازسازی سالن تئاتر نیویورک
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

این سالن تئاتر که در مجموعه ال موسو دل بریو (El Museo del Barrio) و در فاصله دو خیابان ۱۰۴ و ۱۰۵ قرار دارد، پیش از این و در زمان اوج خودش یک تماشاخانه برای کودکان بود و فضایی پر از فانتزی داشت: دیوارهایی با نفاشی هایی از قصه های پریان، شیشه های رنگی با نقاشی های ویلی پوگانی نقاش مجارستانی، نیم پرده های قلاب کاری شده روی ورودی ها و آویزهایی به شکل قلعه که از سقف آویزان هستند. این سالن تئاتر در عصر موسیقی جاز افتتاح شد و سرگرمی خوبی برای کودکان نیویورکی بود. همچنین اولین برنامه فدرال تئاتر آمریکا در این سالن برگزار شد و یکی از طولانی ترین میزبانی ها را برای نمایش های برادوی داشت. این سالن که حالا برای سخنرانی، انواع اجرا و برنامه های ویژه استفاده می شود چندین لایه نقاشی دارد و چندین لایه گرد و غبار و خاک. حالا در پنجاهمین سالگرد تأسیس موزه هنر، این سالن تئاتر آرام آرام در حال اتمام بازسازی است. سالنی که این روزها نه تنها نمایش در آن برگزار می شود، بلکه کمدین های معروف برای خنداندن نیویورکی ها به آن می آیند، فیلم های زیادی در آن اکران می شوند و پرفورمنس های بسیاری روی صحنه می روند.

بازسازی سالن تئاتر نیویورک
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

سالن ال موسو دل بریو که همیشه میزبان جمعیت مهاجر و طبقه محروم جامعه بوده، مأموریت خودش را حفظ و نگهداری از آثار اهالی آمریکای لاتین در آمریکای شمالی تعریف کرده بود (به ویژه میراث فرهنگی پورتوریکو). با برنامه های عمومی دو زبانه، مجموعه های هنری و انواع نمایش ها، فعالیت های آموزشی، فستیوال ها و رویدادهای ویژه این سالن کاری کرد که اهالی نیویورک بیشتر با فرهنگ و تاریخ آمریکای جنوبی آشنا شوند. ال موسو می خواهد کاری کند که جوانان و نسل جدید عاشقان موزه به این فرهنگ علاقه مند شوند.

بازسازی سالن تئاتر نیویورک
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

این سالن بیش از پنجاه سال پیش و توسط رافائل مونانتز، هنرمند و معلم پورتو ریکویی ساخته شد و بسیاری از هنرمندان، فعالان و اعضای جامعه پورتوریکویی نیویورک هم با کمک های مالی یا فنی شان در ساختش شریک بودند. کلکسیون آثار هنری این موزه بیش از هشت هزار اثر دارد که هشتصد سال فرهنگ و تاریخ آمریکای لاتین، کارائیب و کلمبیا را گرامی می دارند. هنرهای سنتی، نقاشی های قرن بیستم، چیدمان و مجسمه های مختلف و انواع آثار چاپی، عکاسی و فیلم های مستند از جمله این آثار هنری هستند.

بازسازی سالن تئاتر نیویورک
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

دیوید کتز مدیر گروه معماری کتز می گوید که از نظر معماری، این فضا یکی از مهم ترین فضاهای درونی موزه محسوب می شود. با این که این پروژه، اولین پروژه بازسازی این گروه است، پیش از این ساختمان های تاریخی زیادی را بازسازی کرده بودند. آن ها عقیده دارند که این ساختمان یکی از جواهرات نیویورک است. جایی برای اجرا و نمایش که به مأموریت شهری موزه های هنری هم کمک می کند.

این ساختمان باید از نو درخشیدن می گرفت. به همین هدف، معماران نقاشی های دیواری جادویی  مانندی که دور تا دورش را می پوشاندند بازسازی کردند. نقاشی هایی مثل شنل قرمزی، سیندرلا و جک و لوبیای سحرآمیز و دیگر داستان های کلاسیک که روی صفحات  ده متری کشیده شده بودند. پارچه های قدیمی که آویزها و پرده ها را می ساختند دوباره روی وردی راهروی سالن نصب شدند و شیشه های رنگی روی سقف تعمیر و با صفحات LED جایگزین شدند. سیستم نورپردازی آن مدرن شد، صدا و صندلی ها نوسازی شدند و گچ کاری های تزئینی دور قوس سقف و صحنه نمایش با رنگ های اصلی خودشان دوباره کار شدند.

بازسازی سالن تئاتر نیویورک
بازسازی سالن تئاتر نیویورک

این سالن تئاتر در اصل افتتاح شده بود تا جایی باشد برای مخاطبان کم درآمد، یتیم ها و کودکان بیمار. بنیاد غیرانتفاعی کودکانِ هکشر (Heckscher) هم حامی اصلی آن بود. بعد از رکود بزرگی که در میان قرن بیستم آمریکا را فرا گرفت، این بنیاد رو به بی پولی رفت و سالن کاربردهای مختلفی پیدا کرد. در سال ۱۹۸۸ موزه هنر در این مکان تأسیس شد و هم زمان تئاترهای برادوی زیادی به صورت روزانه در آن برگزار می شدند، تئاترهایی که گاهی هفت یا هشت سال هر شب در این سالن اجرا می رفتند. امروز گروه های مردمی و کمپانی های نمایشی هنوز از این سالن استفاده می کنند و با بازسازی و تبدیل شدنش به مکانی با امکانات مدرن، جامعه هنری نیویورک  می تواند بیشتر از آن بهره ببرد. پیش از این، این فضا بافت معماری مخصوص به خودش را داشت. بافتی که شاید بیشتر از همه اجراها و نمایش ها آدم ها را تحت تأثیر قرار می داد. امروز اما بعد از بازسازی و تعمیرش، خود درام را می شود بدون هیچ پرده ای در آن حس کرد. شاید کسانی که در دهه بیست و سی برای دیدن نمایش و شعبده بازی به این سالن می رفتند فکرش را هم نمی کردند که یک روز بشود از خانه و با اینترنت برای برنامه هایش بلیط خرید.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

گشتی در خانه سبز برزیلی که درختان باغچه را در آغوش کشیده است

طبیعت روح زندگی است و آرامش را به ما ارزانی می دارد، شرایط حیات موجودات و رویش گیاهان را ف…