صفحه اصلی خواندنی ها فضاهای عمومی از موزه گوگنهایم چه می دانید؟

از موزه گوگنهایم چه می دانید؟

۰
موزه گوگنهایم
nowrooz

امروز، ۲۸ اردیبهشت ماه مطابق با ۱۸ می روز جهانی موزه است. به همین مناسبت نگاهی داشته ایم به معماری موزه گوگنهایم که پس از بارها بازسازی و مرمت طی سال های گذشته، ذره ای از ابهت و زیبایی معماری آن کاسته نشده و همچنان به تنهایی یکی از مهمترین قسمت‌های توریستی شهر نیویورک است.

موزه سلیمان رابرت گوگنهایم
موزه سلیمان رابرت گوگنهایم

موزه سلیمان رابرت گوگنهایم

موزه سلیمان رابرت گوگنهایم (Solomon R. Guggenheim) که به عنوان گوگنهایم شناخته شده است، یکی از موزه های هنری شهر نیویورک است. این موزه در شمال شرقی منتهن قرار گرفته است. این ساختمان استوانه‌ای توسط معمار بزرگ آمریکایی فرانک لوید رایت طراحی شده‌ تا مکانی برای نمایش آثار امپرسیونیست‌ ها و مدرنیست ها وهمچنین برگزاری نمایشگاه های خاص در طول سال باشد. نمای این گالری منحصر به فرد مارپیچی طولانی است که از سطح زمین تا زیر سقف شیشه ای بالا رفته است. موزه ای که مقصد مهم گردشگری است به طوری که در سال ۲۰۱۳، نزدیک به ۱.۲ میلیون نفر از آن بازدید کرده اند.

طراحی موزه گوگنهایم
طراحی موزه گوگنهایم

طراحی موزه گوگنهایم

سلومون (یا همان سلیمان خودمان)، عضو یک خانواده ثروتمند بود. او از ۱۸۹۰، زمانی که سی ساله بود به جمع‌آوری آثار هنرمندی قدیمی و ارزشمند روی آورد و کم کم به یک مجموعه دار شناخته شده تبدیل شد. در سال ۱۹۲۶ با Hilla von Rebay آشنا شد و او را به هنر آوانگارد اروپا معرفی کرد، سولومون بعد از مدتی علاقه مند به جمع آوری آثار واسیلی کاندینسکی (Wassily Kandinsky) شد و در آپارتمان خود نمایشگاهی از آثار او گذاشت. زمانی که نماشگاه او رشد کرد از فرانک لوید رایت خواست موزه ای را به عنوان یک بنای یادبود برایش طراحی کند.

فرانک لوید رایت طراح موزه گوگنهایم
فرانک لوید رایت طراح موزه گوگنهایم

از سال ۱۹۴۳ تا اوایل ۱۹۴۴، رایت چهار طرح اولیه را طراحی کرد. یکی از طرح ها حجمی شش‌ ضلعی بود که طبقات بالاتر آن برای استفاده به عنوان گالری‌ طراحی شده بودند. بقیه طرح ها اما به صورت مدور و دارای یک رمپ در اطراف ساختمان طراحی شده بودند. در نهایت فرانک لوید رایت با الهام از معماری بنای زیگورات و با معماری ارگانیک به طراحی نهایی رسید. طراحی او به هیچ عنوان همانند طراحی های متداول موزه ها نیست. چیدمان رایجی که در آن بازدیدکنندگان از اتاق‌های به‌ هم‌ پیوسته عبور می کنند و به ناچار برای خروج مجبور به بازگشت از مسیری تکراری هستند. ای طراحی رایج موزه ها در طراحی رایت کاملا در هم شکست.

موزه ای متفاوت، مسیری متفاوت

طراحی فضای داخلی این موزه در زمان خود بسیار منحصر به فرد بود. فضای داخلی این موزه از راهروهای مارپیچی بالارونده با یک شیب ملایم تشکیل شده است. هدف لویدرایت از این طراحی این بود که بازدیدکنندگان با آسانسور به بالاترین طبقه موزه بروند و در هنگام برگشت از طریق مسیر شیبدار در حالی که آثار هنری را تماشا می کنند، به آرامی به سمت پایین ساختمان حرکت کنند، فضای پیش رویشان گسترده شود و تجربه ای متفاوتی داشته باشند.

نمای اصلی موزه گوگنهایم ساخته شده از بتن
نمای اصلی موزه گوگنهایم ساخته شده از بتن

معماری موزه گوگنهایم

موزه گوگنهایم از بیرون، بدون هیچ آرایه معماری شبیه به یک روبان سفیدی است که دور خود پیچیده و هر چه صعود می کند، پهن‌تر می شود. شاید بتوان گفت ظاهر و نمای موزه گوگنهایم به دلیل این فرم مدور در تضادی شدید با ساختمان‌های مستطیل شکل منهتن است که آن را احاطه کرده‌اند. کنتراستی که چشم انداز زیبایی را ایجاد کرده است به طوری که چشم ناخواسته قوس های نرمش را دنبال می کند. نمای اصلی موزه گوگنهایم از بتن ساخته شده است تا هزینه ها کاهش داده شود، البته که رایت یک نمای خارجی با رنگ قرمز و با روکشی از سنگ پیشنهاد داده بود که هرگز عملی نشد.

ساختمان مدور کوچکی در کنار ساختمان اصلی قرار دارد که رایت آن را Monitor Building نامگذاری کرد و دفاتر اداری و مخزن آثار و انبار در آن قرار گرفت. در سال ۱۹۶۵ طبقه دوم این ساختمان بازسازی شد تا مجموعه دایمیِ در حال رشد موزه را به نمایش بگذارد و با بازسازی مجدد این فضا طی سال های ۱۹۹۰-۱۹۹۲ به طور کامل به فضای نمایشگاهی تبدیل شد.

معماری داخلی موزه گوگنهایم
معماری داخلی موزه گوگنهایم

معماری داخلی موزه گوگنهایم

در بالاترین قسمت رمپ ها هنگامی که در فضایی با سقف کوتاه به سمت جلو حرکت می‌کنید، ناگهان وارد ساختمان گنبددار می‌شوید و چشم شما به سمت بالا و گنبد شیشه ای سوق داده می‌شود. آثار هنری و نقاشی ها عمدتا پنهان هستند. قبل از اینکه به آن‌ها برسید باید خود ساختمان را تجربه کنید. این فضا قلب موزه گوگنهایم است.

اگر در یک روز شلوغ از گوگنهایم دیدن کنید شاهد جریان پیوسته افرادی خواهید بود که در امتداد این رمپ ها حرکت و نمایشگاه ‌را تماشا می‌ کنند. همانطور که گفته شد رایت موزه را به عنوان یک مکان جادویی، جایی که بازدیدکنندگان مجبور نیستند از سطح زمین وارد فضای موزه شوند طراحی کرده است. گویی این معمار بزرگ سیالیتی مدام را برای بازدیدکنندگان خواسته است.

مصالح به کار رفته در موزه گوگنهایم
مصالح ساخته شده در موزه گوگنهایم

مصالح به کار رفته در ساختمان موزه گوگنهایم

در ساخت این موزه ۷۰۰۰ متر مکعب بتن و ۷۰۰ تن فولاد ساختمانی برای نماسازی و ساختار استفاده شده است؛ بتن به کار رفته در این ساختمان شامل سه نوع بتن برای مراحل مختلف است که شامل بتن مسلح تقویت شده با Lelite برای زیربنای اصلی، بتن سبک برای رمپ و بتن مخلوط با ماسه برای پوسته بیرونی است.

انتقادات و باز شدن ساختمان موزه گوگنهایم
انتقادات و باز شدن ساختمان موزه گوگنهایم

انتقادات از طراحی موزه گوگنهایم

اگرچه معماری داخلی این فضا بسیار منحصر به فرد و زیباست اما قبل از باز شدن این بنا گروهی از منتقدان معماری بحث‌هایی را عنوان کرده اند. از جمله اینکه نما و ظاهر این بنا، آثار هنری موزه را تحت تأثیر قرار خواهد داد؛ اما معمار در پاسخ به منتقدان نوشت: «این فضا یکی از شاخص‌ترین موزه ها در جهان است چرا که چنین طراحی تا به حال در دنیای هنر وجود نداشته است.»

منتقدان و هنرمندان دیگری نیز اعتقاد داشتند که قرار دادن آثار هنری و نقاشی ها در فضایی مارپیچ و بدون پنجره بسیار ناشیانه است. Lewis Mumford یکی از منتقدان اینگونه بیان کرد: «رایت برای نشان دادن نقاشی ها و مجسمه ها یک پوسته به صورت منحنی در مقابل دیوار ایجاد کرده است که نقاشی ها با زاویه کمی به سمت عقب قرار بگیرند، درست همانند قرار گرفتن بر روی سه پایه نقاشی.»

نقاشی‌ها قرار نبود به صورت عمودی آویزان و یا در صفحه افقی نشان داده‌ شوند بلکه قرار بود در برابر آن دیوار و شیب دار نصب شود، بر همین اساس قبل از افتتاح موزه ۲۱ هنرمند نامه ای را امضا وبه نمایش آثارشان در چنین فضایی اعتراض کردند.

بازسازی خارجی موزه گوگنهایم
بازسازی خارجی موزه گوگنهایم

بازسازی خارجی موزه گوگنهایم

این بنا چندین و چندبار تا کنون مرمت شده است اما در آخرین نوبت در بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ بازسازی شد و تحت یک ترمیم ظاهری برای تعمیر ترک‌ها و مدرن کردن سیستم‌ها و جزئیات بیرونی قرار گرفت. در مرحله اول ۱۱ لایه از رنگ سطح اصلی برداشته شد که در زیر این لایه ترک های زیادی نمایان شد که در اثر نوسانات دما فصلی ایجاد شده بود. بر همین اساس با توجه به این لایه برداری تحقیقاتی برای انتخاب متریال نمای خارجی صورت گرفت. هدف این بود که تا آنجا که ممکن است بافت تاریخی موزه حفظ شود و همین اتفاق نیز روی داد.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۲۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

بررسی نمونه ای از سقف سهموی در معماری پارامتریک

توجه به شیوه ساخت و معماری این سازه، بسیار الهام بخش است و به ما ایده های تازه ای در زمینه…