صفحه اصلی خواندنی ها طراحان نورمن فاستر؛ طراحی از آینده

نورمن فاستر؛ طراحی از آینده

۰
نورمن فاستر
ارسال خبر

اگر اسم شرکت طراحی و معماری فاستر و شرکا (Foster + partners) را شنیده باشید، حتما به این سوال فکر کرده اید که فاستر کیست؟ این شرکت بزرگ نامش را از نورمن فاستر (Norman Foster) هشتاد و پنج ساله می گیرد که مدیر بنیاد نورمن فاستر است. این بنیاد، تفکر و آموزش های میان رشته ای را ترویج می دهد و معمولا پشتیبان تحقیقاتی است که به نسل جدید معماران و طراحان و شهرسازان، کمک می کنند که آینده را بسازند. بنیاد نورمن فاستر سه سال پیش در مادرید تاسیس شد اما در تمام جهان کار می کند. در این مطلب، سعی می کنیم نورمن فاستر، آثار و دیدگاه هایش را بیشتر بشناسیم و ببینیم جهان معماری بدون او چه چیزهایی کم داشت.

نورمن فاستر
نورمن فاستر معمار، طراح و شهرساز انگلیسی

کودکی عجیب و غریب کارمند شهرداری

نورمن رابرت فاستر در سال ۱۹۳۵ در چشایرِ بریتانیا به دنیا آمد. او تنها فرزند خانواده بود، خانواده ای که در کودکی اش به حومه منچستر اسباب کشی و سال ها در فقر زندگی کردند. پدرش نقاش ماشین بود و تحت تاثیر او، دوست داشت طراحی و مهندسی بخواند و ساختمان های بزرگ را طراحی کند. مادرش در یک نانوایی محلی کار می کرد و این یعنی بیشتر اوقات، او پیش فامیل یا همسایه ها بود. خود فاستر می گوید که همین موضوع، باعث شد رابطه محدودی با پدر و مادرش داشته باشد. فاستر به مدرسه پسرانه بورناژ (Burnage Grammar School for boys) (در شهر بورناژ) رفت، جایی که بر اثر قلدری و آزار هم مدرسه ای ها، منزوی شد و رو به کتاب خواندن آورد. در کودکی و نوجوانی، آگاهانه خودش را «عجیب و غریب» و «ساکت» می دانست و همین شد که در شانزده سالگی مدرسه را ترک کرد و سر کار رفت: کارمند دفتری برای بخش نگهداری از جواهرات در شهرداری.

نورمن فاستر
طراحی های نورمن فاستر

ظهور اولین نشانه های معماری و طراحی در جوان بلندپرواز

در سال ۱۹۵۳، فاستر خدمتش را در نیروی هوایی انگلستان تکمیل کرد (انتخاب نیرو هوایی به این دلیل بود که از کودکی عاشق تجهیزات پرواز بود). به جای برگشت به منچستر، بر خلاف درخواست پدر و مادرش جاهای دیگری دنبال کار گشت. اولین درخواست کارش را به یک کارخانه مونتاژ ماشین فرستاد و درخواست یک ماشین شرکتی و هزار یورو حقوق را هم مطرح کرد که طبعا رد شدند.  این رد شدن، سرنوشتش را رقم زد چون به جای کار در کارخانه، دستیار یک مدیر قرارداد در شرکت جان بردشا و شرکا – یک شرکت طراحی محلی- شد (John E. Beardshaw and Partners). همکارانش در این شرکت به او توصیه کردند که اگر می خواهد معمار شود، باید برای خودش پورتفولیو بسازد. آن هم با استفاده از نقاشی ها و طراحی هایی از روی کارهای بردشا. خود بردشا، چنان تحت تاثیر نقاشی های فاستر قرار گرفت  که به او ارتقا شغلی داد و منتقلش کرد به دپارتمان طراحی.

نورمن فاستر

این علاقه به معماری، وقتی جدی تر شد که او به دانشکده معماری و شهرسازیِ دانشگاه منچستر رفت. چند وقت بعد که مدال نقره ریبا (RIBA) و یک جایزه صد یورویی برای یک نقاشی ابعاددار از بادگیر برنده شد، افراد بیشتری او را شناختند. بعد یک بورسیه برای دانشگاه ییل (Yale) برنده شد، جایی که ریچارد راجرز شریک آینده اش را دید و در آن جا مدرک فوق لیسانس شهرسازی گرفت. به توصیه وینستنت اسکولی تاریخدان آمریکایی که به تازگی با او آشنا شده بود، یک سال به گوشه و کنار آمریکا سفر کرد.

نورمن فاستر
تصویری از دفتر شرکت «تیم ۴» اولین شرکت معماری فاستر

سال های دهه شصت تا هشتاد، شکوفایی نورمن فاستر و تیمش

سال ۱۹۶۳، سال بازگشت فاستر به انگلستان بود. تیم ۴ (Team 4) اولین شرکت معماری فاستر بود که با شرکات راجرز سو برومول (Su Brumwell) و جورجی و وندی چیزمن (Georgie/ Wendy Cheesman) دو خواهر انگلیسی راه اندازی شد -یک سال بعد نورمن و وندی با یکدیگر ازدواج کردند-. اولین پروژه های این تیم کوچک و جوان خلاقانه ولی ابتدایی بودند. پروژه کاک پیت (Cockpit) یا کابین خلبان، یک حباب شیشه ای بود که در منطقه کورن وال نصب شد، حبابی که جای خودش را در پروژه های آینده فاستر هم باز کرد. همکاری این چهار نفر در ۱۹۶۷ تمام شد و فاستر و وندی یک شرکت جدید به نام «شرکای فاستر» راه اندازی و تا اوایل دهه هشتاد، با معماران زیادی از جمله فولرِ (Fuller) در آمریکا همکاری کردند. این همکاری، مسیر دیدگاه های احساسی به طراحی را تسهیل کرد. دیدگاه هایی مثل آن چه در سالن تئاتر ساموئل بکت در آکسفورد می بینیم. سال ۱۹۹۹ بود که این شرکت به فاستر و شرکا تغییر نام داد. فاستر اعتقاد دارد که جذب جوانان برای ادامه راه شرکتش ضروری است، یکی از موضوعات مورد افتخارش هم این است که درست مثل سال ۱۹۶۷ (سال راه اندازی شرکت)، میانگین سن افراد مشغول در کسب و کارش ۳۲ سال است.

نورمن فاستر
ساختمان اصلی شرکت HSBC

فاستر به طراحی های مدرن، استفاده از متریال فلز و شیشه در اشکال جدید و متنوع معروف است و او از پیشگامان سبک «های تک» بود همینطور توجه به رویکرد «طراحی پایدار» از ویژگی های بارز و ماندگار آثار فاستر و شرکتش است.
اولین طراحی های بزرگ و معروف فاستر، مرکز هنرهای تجسمی سانسبری (در نورویچ انگلستان)، یک گالری هنری و موزه در دانشگاه آنجلیای شرقی در نورویچ بودند. تمام این پروژه ها در ۱۹۷۸ به سرانجام رسیدند. در سال ۱۹۹۰، طراحی فاستر برای ساختمان ترمینال در فرودگاه استانستند لندن برنده جایزه معماری معاصر اتحادیه اروپا (جایزه میز ون در) شد. البته قبل از تمام این طراحی های بزرگ شهری، فاستر شهرتش را برای طراحی دفاتر اداری به دست آورده بود. در سال ۱۹۸۰ او ساختمان اصلی شرکت HSBC (یک هولدینگ مشترک بانکی بین شانگهای و هونگ کونگ) را در هونگ کونگ انجام داد. این ساختمان به نورگیری خیلی عالی و مناظر جذابش شهرت دارد (طوری که تمام ۳۵۰۰ کارمندش به خلیج ویکتوریا دید دارند).

نورمن فاستر
مرکز قلب «مقدی یعقوب» در قاهره

یک مرکز قلب در قاهره، با طراحی باشکوه

مرکز قلب «مقدی یعقوب» در قاهره، یکی از جدیدترین و جذاب ترین پروژه های شرکت فاستر و شرکاست. خود نورمن فاستر می گوید که این بیمارستان جدید، برای تمام مردم مصر به ویژه افراد کم درآمد، درمان رایگان ارائه می کند. راحتی و آسایش، کانسپت اصلی طراحی این بیمارستان بوده تا جایی که مسیرها، راهروها، پارکینگ و … همه و همه طوری طراحی شده اند که به فرایند درمان کمک کنند.  این بیمارستان در شهرک علمی صنعتی زویل در مصر قرار دارد و رو به اهرام ثلاثه ساخته شده. طبقه همکف شامل بخش های تشخیصی و درمانی، اورژانس، دپارتمان های توانبخشی و کلینیک است و تعداد زیادی حیاط دارد که نور را وارد ساختمان می کنند. بخش جراحی و مراقبت های ویژه با هم در ارتباط هستند تا فاصله بین تخت جراحی و اتاق انتظار به حداقل برسد.

نورمن فاستر
طراحی مبلمان فاستر

نورمن فاستر پیشگام طراحی مبلمان به سبک های تک

نورمن فاستر در کنار مراکز و ساختمان های مختلف، تعداد زیادی مبلمان و وسایل برای خانه طراحی کرده است. قطعاتی مثل میز نوموس (۱۹۸۷) که برای شرکت هواپیمایی تکنو طراحی شد، سری میز و صندلی (۲۰۰۲) برای شرکت معروف نول (Knoll) و میز تِسو برای (۲۰۱۳) برای شرکت مولتنی (Molteni&C). آثار امکو به ویژه در طراحی محصول و مبلمان نماد و اولین نمونه های طراحی صنعتی به سبک «های تک» هستند. استفاده از فلز و شیشه، قطعات عریان اتصالات و فرم هایی فضایی گونه که پیشتر در فیلم ها و انیمیشن ها برای توصیف و نمایش آینده به کار می رفتند. زمانی که تکنولوژی فوق پیشرفته خواهد بود. میزهای امکو (Emeco) هم از جمله قطعات مبلمان فاستر بودند که معروفیتشان را تا همین امروز حفظ کرده اند. این طراحی فلزی ساده، آن قدر مینیمال و کاربردی است که می توان آن را هر جایی دید: در یک کافی شاپ، در دفتر معلم های مدرسه، مبلمان شهری یا حتی به عنوان میز غذاخوری خانگی.

نورمن فاستر
نورمن فاستر

نظر نورمن فاستر درباره تاثیر همه گیری بر شهرسازی و معماری

فاستر نه فقط به عنوان یک معمار و طراح که به عنوان یک مدیر در این عرصه شناخته شده است و پیش بینی ها و تحلیل های او در اتفاقات حوزه طراحی همیشه مورد توجه خبرنگاران حوزه طراحی است. فاستر در جدیدترین مصاحبه اش با Dezeen برخلاف اکثر پیش بینی ها اعلام کرده است، همه گیری کووید-۱۹ نمی تواند تاثیری تاریخساز بر جریان شهرسازی بگذارد و همه چیز را دستخوش تغییرات جدید کند. گرچه ترندهایی تغییر کرده اند و همین حالا هم شاهد تغییراتی هستیم. او در پایان این مصاحبه که دوهفته پیش انجام شده، گفته است «همه گیری یک رویداد تراژیک است، ما در لحظه عشقی را از دست می دهیم و ویروس ادامه می دهد. اما من اطمینان دارم با فروکش کردن آن شهرها مقاوت و جذابیتشان را ثابت می کنند و قوی تر و بهتر [به جریان زندگی مردم] بازخواهند گشت.»

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

مطالعه موردی طراحی داخلی دفتر کار متناسب با شرایط کرونا

پیدمی کرونا نیاز به ایجاد فضاهای کاری که در آن تماس فیزیکی افراد -جز در موارد ضروری یا کار…