صفحه اصلی خواندنی ها طراحان فرانسه بالاترین نشان فرهنگی-هنری لژیون دو نور را به داریوش بوربور اهدا کرد

فرانسه بالاترین نشان فرهنگی-هنری لژیون دو نور را به داریوش بوربور اهدا کرد

داریوش بوربور
nowrooz

دولت فرانسه عالی ترین نشان دولتی این کشور، «لژیون دونور / Légion d’honneur» را -که ناپلئون بناپارت در سال ۱۸۰۲ آن را بنیان گذاشته است،- به داریوش بوربور معمار، شهر سازو ایران شناس پیشکسوت اهدا کرد. این تجلیل در مورد کسانی انجام می شود که خدمات فوق‌العاده‌ای در زمینه کار خود در سطح ملی و بین المللی انجام داده باشند. او برنده جوایز متعدد بین المللی دیگری هم است، از جمله جایزه پنجاه معمار برتر جهان در نمایشگاه بین المللی معماری بلگراد و مرکور طلایی از ایتالیا.
داریوش بوربور مرد مطرح دنیای معماری و شهرسازی، در چهار قاره فعالیت داشته و به غیر از معماری و شهرسازی در زمینه هایی محیط زیست، نقاشی، مجسمه سازی و نویسندگی شناخته شده است. او به عنوان محقق، سخنرانی های زیادی در دانشگاه های سرشناس اروپا، آمریکا وآسیا داشته و نوشته هایش به زبانهای انگلیسی، فرانسه و فارسی در نشریات علمی معتبر جهانی چاپ و ترجمه شده اند، منجمله دایره المعارف بین المللی شهرسازی و دایره المعارف ایرانیکا در نیویورک.
سبک خاص و مدرن معماری دکتر بوربور سبب شد که آنتونی کرافت (Anthony Krafft) تحلیل‌گر معروف معماری سوئیسی از او به عنوان «یکی از پیشگامان معماری مدرن قرن بیستم» نام ببرد. همچنین میشل راگون (Michel Ragon)، نویسنده اثرگذار فرانسوی در هنر و معماری نیز از او به‌عنوان «معماری در جستجوی سبکی حدید در معماری مدرن» سخن براند. سبک معماری مختص به بوربور با خطوط منحنی و فضا های غیر متعارف تعریف می شود، که پس از گذشت نیم قرن هنوز زیبایی و شگفتی خاص  خود را دارد.

بوربور لژیون دونور

خانه ارجمند در کرمان متعلق به سال ۱۳۳۹، شصت سال پیش (اولین ساختمانی که بوربور در ایران طراحی کرد)

شهاب الدین تصدیقی در نقد و توصیف سبک بوربور نوشته است: «بوربور یک مدرنیست (سبکی که در آن از متریال های جدید استفاده می شود و طرح های قدیمی جایی در آن ندارد) از نوع فرم گرای ساده (بازی با اشکال هندسی) است، یکی از نقاط تمایز او با سایر بزرگان معماری استفاده از فن تکثیر است. بوربور با انتخاب یک مدول هندسی(مانند دایره یا هشت ضلعی) و ساختن فضا از طریق تکثیر، پلنی متفاوت ایجاد می کند. طراحان هم دوره بوربور با استفاده از بازی های حجمی و رخ نمایی مانور های فرمال آثاری خلق می کردند و همین فن تکثیر باعث  تمایز آثار او و فراتر رفتن از یک فرمالیسم ساده بودن است».
داریوش بوربور تحصیلکرده کشورهای انگلستان و سوئیس است و به عنوان پدر شهرسازی ایران شهرت دارد. در نوجوانی و به طور تصادفی در یک سفر هوایی به تهران با داریوش شایگان، فیلسوف و نویسنده -که او هم در ژنو تحصیل می کرد- آشنا شد و رفاقتی هفتاد ساله بین این دو شکل گرفت. از دیگر دوستان و هم دوره ای های داریوش بوربور که همگی در سوئیس تحصیل کرده بودند وهمچون خود او افراد برجسته و تاثیرگذاری در حوزه های خود شدند، می توان به  محمد علی جمال زاده، احسان نراقی، اکبر اعتماد، جلال ستاری و داود رشیدی اشاره کرد.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۱۰۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

دزد شهر به مبلمان زده است!

پس از گذشت هشت سال از روزهایی که «کلید» به نمادی جریان ساز تبدیل شده بود، با دیگر یک کلید،…