صفحه اصلی خواندنی ها طراحان آشنایی با رابرت پراپست؛ یک مخترع در صنعت مبلمان

آشنایی با رابرت پراپست؛ یک مخترع در صنعت مبلمان

رابرت پراپست

نور فلورسنت مهتابی، رئیسی ریزبین و یک دفتر کار باز و فضای عمومی که شما نیز در اتاقکی نیمه محصور در قسمتی از آن مشغول به کار هستید. شاید اینها حالا یک سیستم اداری معیوب و نامناسب را برایتان مجسم کند. اما خوب است که بدانید سال ها پیش هدف از ایجاد این سیستم، فراهم کردن فضایی با محدودیت کمتر، هوایی بهتر و کارآمدی بیشتر بود. با وجود این اهداف اولیه مثبت، مخترع این فضاهای اداری، سالها بعد، به دلیل استفاده نادرست از اختراعش، از گسترش آن اظهار پشیمانی می کند. رابرت پراپست (Robert Propst) مخترع سیستم های اداری نسل جدید معروف به «سیستم اداری فعال» (اکشن آفیس)، این مجموعه را بیش از نیم قرن پیش، بعد از سال ها تحقیق بر روی محیط های کاری و تاثیرات نادرست آن بر روی انسان ها، در شرکت هرمان میلر به تولید رساند.

رابرت پراپست
رابرت پراپست

پراپست؛ مخترعی در پی یافتن چگونگی عملکرد جهان

رابرت پراپست (۲۰۰۰ – ۱۹۲۱) مخترع آمریکایی اهل کلرادو بود. او در دهه ۴۰ میلادی کارش را به عنوان یک گرافیست، معلم و مجسمه ساز آغاز کرد. در سال ۱۹۵۳ او شرکت پراپست را در کلرادو، دنور راه اندازی کرد، تا در آن بتواند اختراعات خودش را تجاری کند. شرکت او در دنور بود و کار و تخصصش توسعه محصولات خاص. او با یکی از این اختراعات به کمپانی هرمان میلر دعوت شد. آن اختراع چیزی نبود جز سیستم اتصالات استخوان ماهی برای اجزای مبلمان بود. پراپست در سال ۱۹۵۸ در مرکز تحقیقات هرمان میلر مشغول به کار شد که این اتفاق هم زمان بود با گسترش جهانی نام هرمان میلر به دلیل طراحی صندلی های ایمز و کاناپه معروف مارشمالو (Marshmallow Sofa). هدف هیو دپری (Hugh DePree)، مدیر آن زمان کمپانی هرمان میلر، از استخدام پراپست «کشف مشکلات خارج ازصنعت مبلمان و یافتن راه حل برای آنها» بود. او پیش از آنکه استخدام شود اختراعات زیادی را به نام خود ثبت کرده بود. و تا پایان عمرش ۱۲۰ اختراع را به نام خودش ثبت کرد.
از مهم ترین اختراعات او می توان موارد زیر را نام برد: ماشین الواربر عمودی، سیستم کنترل کیفیت بتون، سیستم برچسب گذاری الکترونیکی برای دام ها، یک دفتر (آفیس) همراه برای معلولان. مهم ترین اختراع او سیستم اداری فعال (Action Office) بود که بعدها به طراحی سیستم مبلمان اداری اتاقکی (Cubicle) منجر شد.
شاید به نظرتان برسد که اختراعات او ربطی به هم دیگر ندارد. اما با کمی دقت متوجه خواهید شد، که همه آنها دارای منشا یکسان هستند؛ نیازبی وقفه به بررسی چگونگی عملکرد جهان و یافتن پاسخ های تازه. پراپست علاقه ای به طراحی چیزهایی که تاثیری در موقعیت های پیچیده نداشتند و یا چیزهای کوچک و فردی نداشت. اما او علاقه مند بود که مسائل بزرگ را مورد بررسی قرار دهد و بر روی سیستم های جدید و بزرگی که باعث بهبود و ساده کردن زندگی افراد می شود، تمرکز کند.
«ماهیت واقعی یک طراحی خوب برای من تنها در محصولاتی است که تاثیرات بلند مدت دارند. وسایلی که بتوانید مدت طولانی با آنها همراه شوید و از آنها بهره ببرید بدون اینکه از آنها خسته شوید.»

کشف ارتباط بین خلاقیت و محیط کاری

پراپست جزء اولین کسانی بود که کار اداری را کاری ذهنی خواند و آن را به محیط و توانایی های جسمی افراد مرتبط دانست. پراپست برای فهمیدن همه جانبه فضای دفاتر مدرن، از دفتر کار و سبک کار خودش الهام گرفت. او متوجه شد که وقتی سطوح مختلفی برای کار کردن در اختیار دارد، بسیار با نشاط تر، سالم تر و خلاقانه تر عمل می کند. او پس از انجام تحقیقات بر روی متخصصان طراحی با کارآیی های بالا به این نتیجه رسید که فضاهای اداری منعطف و با قابلیت تطبیق با کاربر کارایی بسیار بهتری نسبت به میزهای غیرقابل جابجایی (ثابت) و سنگین دارند. در این تحقیقات بود که پراپست به نتایجی ناامید کننده دست پیدا کرد.
«شرکت ها و اداره ها مانند زمین های بایر هستند که در آنها نشاط نابود می شود، استعداد می خشکد و موفقیت ناتمام می ماند. این صحنه روزانه بارها اتفاق می افتد اهدافی دست نیافتنی و تلاشهایی ناکام.»
پاسخ پراپست به این وضعیت ناگوار در شرکت هرمان میلر در سال ۱۹۶۸ رونمایی شد. سیستم اداری فعال اولین سیستم باز برای فضاهای اداری بود که در آن اجزا قابلیت تنظیم مجدد داشتند و به نوعی باعث ایجاد تغییراتی جسورانه در مفروضات ثابت ذهنی در مورد مبلمان اداری شد.
با استفاده از سیستم اداری فعال، سیستم سنتی فضاهای اداری و طراحی داخلی اداری متداول در آن زمان زیر سوال رفت. اکشن آفیس با موفقیت چشم گیری روبرو شد و موفق شد طراحی فضاهای اداری آن زمان و همچنین صنعت مبلمان اداری را به کلی تغییر دهد.

رابرت پراپست

سیستم اداری فعال یا اکشن آفیس دقیقا چیست؟

«سیستم اداری فعال» یک مبلمان یا مجموعه مبلمان، پیشنهادی بود برای نوع کاملا جدیدی ار چیدمان در فضاهای کاری. این شیوه ی ابداعی در حالی وارد ادارات دهه ۵۰ و ۶۰ شد که  کارگران و حتی کارمندان سال ها در سوله های بزرگ و پر از ردیف های فلزی و یا میزهای چوبی کار کرده و فقط افرادی که دارای سمت های اجرایی بالا بودند، می توانستند به دور از شلوغ پلوغی های صدای ماشینهای تحریر، دود سیگار و تماسهای تلفنی، دفترهای خصوصی خود را داشته باشند. نتیجه کار اغلب باعث می شد که این کارمندان رده بالا بازده بالاتری نسبت به دیگران داشته باشند. بیشتر اداره ها در آن زمان تنها به جایگذاری افراد در کنار هم در یک مکان می پرداختند، اما سیستم اداری فعال جدید، بیشتر به حرکت کارمندان توجه داشت. در تمام عکس های این سیستم چهره کارمند به صورت مبهم بود و با این کار سعی بر این بود بیشتر روی مفهوم حرکت در محیط تمرکز شود.
سیستم اداری فعال یک چیدمان جدید بود شامل مبلمان اداری سبک، از صندلی، میز تا قفسه ها و فضاهای انبارش (فایل هو ساید اداری) همه سبک و قابل جابه جایی بودند. پنل های عایق صوتی و پارتیشن ها هم کمک می کردند که صداهای تماس های تلفنی، تایپ کردن کمتر به گوش برسد و عبور و مرور و اتفاقات محیطی مدام جلو چشم افراد نباشد و تمرکزشان را به هم نزند.
در آن زمان شرکت های آمریکایی چندان برنامه جدید «سیستم اداری فعال» را عملی نکردند. این مولفه ها بیشتر برای شرکت هایی با کارگران و کارمندان کم تر مورد استفاده قرار گرفتند در حالی که شرکت های بزرگ بودند برای جادادن تعداد زیاد پرسنل اغلب دچار مشکل بودند. مفهوم فضای کاری قابل تغییر و فعال، برای مدیرانی مناسب بود، که برای فردیت کارگرانشان ارزش قائل بودند. اغلب مدیران ترجیح می دادند برای خانه های خودشان مبلمان تهیه کنند تا برای دفاتر کاریشان.

موفقیت نسخه دوم سیستم اداری فعال

پراپست بعد از دیدن نتایج ضعیف در فروش دوباره به سراغ طراحی رفت. این بار «سیستم اداری فعال ۲» را در دستور کار قرار داد. در این زمان او و جورج نلسون که مدیریت واحد تحقیقات هرمان میلر را بر عهده داشت به اختلاف نظر خوردند و نلسون به طور کامل با این پروژه قطع همکاری کرد، در طراحی جدید، پراپست با کارکردن روی پنل های عایق صوتی، آنها را در سطح جدیدی طراحی کرد. پنل ها مانند دیوارهای کوتاهی با ارتفاعات متفاوت بودند که فضاها را از یکدیگر جدا می کردند و کارمند بدون جدا شدن کامل از همکارانش در محیط کارش قرار می گرفت. سبکی، انعطاف پذیری و راحتی نصب آنها برای مدیران مزیت به حساب می آمد. این پروژه با موفقیت چشمگیر در بازار روبرو شد؛ البته با اما و اگرهایی.

متاسفانه باردیگر شرکت های مختلف، از «سیستم اداری فعال» و بسیاری از نکات الهام بخش آن، به همان صورتی که مد نظر پراپست بود، استفاده نکردند و به جای استفاده از میزهای بزرگ و جادار و دیوارهای با ارتفاعات متفاوت، به سمت استفاده از میزهای کوچک و تقسیم بندی شده رفتند. آنها به طور کلی چشم اندازی که پراپست در مورد فضاهای کاری انعطاف پذیر پیش بینی کرده بود را نادیده گرفتند. بسیار از تولیدکنندگان دیگر که به کپی کردن از ایده پراپست پرداختند، آنچه زاییده افکار پراپست بود را به اتاقک هایی تبدیل کرد که در آنها تعداد بیشتری کارمند به اجبار در کنارهم قرار می گرفتند. محیط کاری مدنظر پراست که قرار بود به حفظ حریم خصوصی کمک کند، شادابی، نشاط و سلامتی را برای کارمندان به ارمغان بیاورد و بهره وری را افزایش دهد تغییر کرد و به مکانی غیرشخصی و شلوغ تبدیل شد که در آن کارمندان، مثل مردگانی خاموش، در فضایی به شدت کوچک و محصور، بدون ارتباط انسانی به فعالیت می پرداختند.
موضوع دیگری که بعدها باعث افزایش رونق فضاهای اداری کیوبیکال یا اتاقکی شد، کدهای مالیاتی بود. در دهه ۱۹۶۰ میلادی سخت گیری ها برای خرید مبلمان اداری گران قیمت و با ماندگاری طولانی از بین رفت. شرکت ها متوجه شدند با سرمایه گذاری بر روی «سیستم اداری فعال ۲» یا همان سیستم اتاقکی، هزینه های کمتری را به نسبت تجهیزات محکم و جاگیر متقبل می شوند. همچنین پس از ورود این محصولانعطاف پذیر به بازار با دستکاری آن و استفاده بیشتر از سطح میز، در هزینه های ساخت و ساز صرفه جویی می شد. همین امر به مرور زمان باعث شد، از سیستمی که پراپست برای آزادی بیشتر کارمندان طراحی کرده بود، برای زندانی کردن آنها استفاده شود.
«اقدامات تمام سازمان ها هوشمندانه و در راستای پیشرفت نیست و بسیاری از آنها را افراد سودجو اداره اجرایی می کنند. مدیرانی که کارمندان را در اتاقک های کوچک بی فایده و بدون بازده حبس می کنند.»

رابرت پراپست
سیستم اداری اتاقکی که از دل سیستم فعال طراحی شد

تغییر مسیر سیستم فعال و عذرخواهی پراپست

تازه این آغاز ماجرا بود و کار در دهه بعد کمی سخت تر شد. در دهه ۱۹۷۰ میلادی به دلیل بحران های انرژی، مقرراتی جدید در مورد تهویه هوا وضع شد که بر مبنای آن ادارات می بایست کمترین میزان هدر رفت انرژی را داشته باشند. ساطع شدن ترکیبات آلی فرمالدئید از دیواره های اتاقک های «سیستم اداری فعال» در فضایی که دیگر به خوبی تهویه نمی شد، کارمندان را به بیماری های عفونی دچار کرد. همچنین کمبود نور محیط باعث کاهش بازدهی کارمندان شد. با افزایش هزینه ها، مقدار متوسط مساحتی که در اختیار کارمندان قرار می گرفت، روز به روز کوچک تر می شد.
در طول سال ها با جایگزین کردن مواد جدید به جای فرمالدئید و تغییرات اعمال شده بر روی سیستم های اتاقکی و استفاده از سیستم های بازتر، با همکاری و ارتباط جمعی بیشتر بین کارمندان، هنوز حدود ۳۰ درصد کارمندان در اتاقک های غیراستاندارد مشغول کار هستند. رابرت پراپست در سال ۲۰۰۰ در حالی از دنیا رفت که سال های پایانی عمرش را تماما صرف عذر خواهی کرده بود.

رابرت پراپست
رابرت پراپست

جوایز

بهترین مجموعه سال ، مبلمان خانگی روزانه، ۱۹۶۴

بیست و یکمین جایزه سالانه طراحی بین المللی، انستیتو طراحان داخلی آمریکا، ۱۹۷۰

تقدیر رسمی از خدمات متمایز، موسسه طراحان مشاغل، ۱۹۷۲

جایزه منتقدان طراحی صنعتی ، ۱۹۷۶

بهترین طراحی کنگره IDSA Worldesign 1960-1985 ، برای سیستم اداری فعال، ۱۹۸۵

نمایشگاه ها

تا کنون آثار پراپست در مرکز هنرهای ویکر (Walker Art Center) در مینیاپولیس (Minneapolis)، در موسسه اسمیتسونیان (Smithsonian) و موزههنری فورد به نمایش گذاشته شده است.

 کتاب ها

  • تأثیر تأسیسات بر بهره وری: گزارشی از تأثیر یک محیط پاسخگو بر رضایت و مهارت در یک محیط آموزشی / رابرت پراپست، جان آدامز ، کلودیا پروست
  • دبیرستان: فرآیند و مکان / رابرت پراپست

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۴۰

۲ نظر

  1. مهری

    ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ ساعت ۱۶:۰۹

    خیلی دوسش دارم

    پاسخ دهید

  2. خ.م

    ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ ساعت ۱۶:۱۱

    چند روزه باهاش آشنا شدم

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

ترفندهای چیدمان فضاهای کوچک تر از ۴۰ مترمربع

افزایش سرسام آور قیمت مسکن، بازار خرید و فروش خانه های کوچک را رونق بخشیده و تقاضای روز اف…