صفحه اصلی خواندنی ها سبک زندگی پر جمعیت ترین خانواده ها قرنطینه را چگونه می گذرانند؟

پر جمعیت ترین خانواده ها قرنطینه را چگونه می گذرانند؟

۰
پرجمعیت ها در قرنطینه

به نظر شما قرنطینه با ۱۱ بچه که هر کدام از نسلی متفاوت هستند چه حسی دارد و پرجمعیت ها در قرنطینه چه می کنند؟ با همه گیری ویروس کرونا و قرنطینه خانگی بسیاری از ما در این فکریم که تا کی می توانیم این وضعیت را تحمل کنیم؟ اما وضعیت برای خانواده های پر جمعیت به صورتی متفاوت پیش می رود. بسیاری از نسل جوان امروز ما از خانواده هایی پر جمعیت جز خاطره ای از پدربزرگ ها و مادربزرگ ها تصویری در ذهن ندارد. برای انگلیسی ها که میانگین اعضای خانواده در کشورشان ۲.۵ نفر است، وضعیت خانواده های دهیازده نفره عجیب تر هم به نظر می رسد. در ادامه گزارش گاردین از چهار خانواده پرجمعیت انگلیسی را بخوانید، خانواده هایی که هر کدام راهکار خلاقانه خودشان برای مواجه با این وضعیت را دارند.

پرجمعیت ها در قرنطینه
پرجمعیت ها در قرنطینه

۱. خانواده جکسون: مادری تنها و پیادروی های شبانه

دنیل جکسون (Danielle Jackson) یک مادر خانه دار ۳۶ ساله است که با فرزاندش آلیشا ۱۸، میا ۱۶، آملیا ۱۴، سوفی ۱۳، روبی ۱۰ و دوقلو های یک ساله رین و هانتر زندگی می کند.

دنیل اعتراف می کند که وضعیت برای او سخت است. به هر حال او سرپرست خانواده است و از لحاظ جا و مسائل مالی در مضیقه است. او از طرف دولت حمایت می شود و بچه هایش یک وعده غذای رایگان در مدرسه دریافت می کنند اما از آن جایی که مدرسه ها بسته شده، با کوپن هایی غذایی، مواد غذایی مورد نیاز را می خرد اما برای این کار باید بچه ها را مدتی تنها بگذارد.

در حال حاضر دنیل مجبور است غذا را جیره بندی کند. در روز های عادی بچه ها خودشان غذا درست می کردند اما الان دنیل باید حواسش به استفاده از مواد غذایی باشد تا زود تمام نشوند.

یکی دیگر از مشکلات بچه ها حالا که در خانه گیر افتاده اند، دعواهای مداومشان با یکدیگر است. این سخت ترین بخش ماجراست، مخصوصا بین بچه های بزرگتر که در نوجوانی قرار دارند. دنیل بچه ها را از دیدن اخبار هم منع کرده و تنها کسی که می تواند بچه ها را آرام کند تنها خودش است. به خاطر قرنطینه او حتی نمی تواند از مادر یا خواهرش نیز کمک بگیرد.

با همه این اوصاف او با رفتن به پیاده روی های شبانگاهی، وقتی همه بچه ها خواب هستند، خودش را آرام می کند. هنگامی که همه جا ساکت و آسمان و صاف است.

پرجمعیت ها در قرنطینه

۲. خانواده بولار: قانون غم ممنوع

تیم بولار (Tim Bhullar) ۵۷ ساله همراه همسرش راویندر ۵۳، دخترش هارنت ۲۶، پسرش اینور۲۳، پدر و مادرش که ۸۷ و ۹۰ ساله هستند، زندگی می کند. خواهر زاده ۲۱ ساله اش نیمارتا هم از هفته پیش به آن ها پیوسته است.

تیم بولار ساعت ۷ صبح بیدار می شود اما به  طبقه پایین نمی رود تا به قول خودش کمی تنها باشد. معمولا در این ساعت به برنامه دخترش که یک مجری رادیویی در لندن است گوش می کند.

یکی از مشکلات خانواده بولار تقسیم تلویزیون است. بچه ها می خواهند سریال و برنامه های ورزشی ببینند و پدربزرگ و مادربزرگ هم خواهان تماشای کانال های هندی هستند. آقای تیم برای حل این مشکل یک تلویزیون هم در اتاق خواب برای بچه ها نصب کرده اما پدر بزرگ و مادربزرگ دلشان برای بچه ها تنگ می شود. برای همین کنترل را به بچه ها تسلیم کردند تا حداقل در این روزها کمی بیشتر کنار آن ها بنشینند.

به خاطر سن بالای پدر و مادر تیم، آن ها ریسک بیشتری برای ابتلا به ویروس دارند و پسر تیم هم از بیرون رفتن با دوستانش به خاطر آن ها صرف نظر می کند.

تیم یک قانون طلایی هم در خانه وضع کرده. اگر کسی ناراحت یا افسرده است، باید در طبقه بالا بماند اما اگر می خواهد پایین بیاید و بین اعضای خانواده باشد، باید شاد و سرزنده باشد، تا پدر و مادرش احساس ناراحتی نکنند. همین هم باعث شده با وجود همه مشکلات خانواده به هم نزدیک تر شوند.

پرجمعیت ها در قرنطینه

۳. خانواده برت: جیجوتسو و جستجوی نیمه پر لیوان

دیوید برت (David Brett) 45 ساله، همراه به همسرش الکسیس ۴۵ ساله و یازده فرزندش کمپبل ۱۸، هریسون ۱۶، کوری ۱۴، لاچلان ۱۱، برودی ۱۰، بران ۸، هانتر۷، مک ۶، بلیک ۴، روتاگیث ۳ ساله و کمرون ۷ ماهه زندگی می کند.

دیوید می گوید: «طبیعتا شرایط سختی است. بچه ها معمولا به خاطر اسباب بازی ها یا لپ تاپ دعوایشان می شود.»

دیوید مبتلا به پارکینسون است که او را جزو گروه های آسیب پذیر قرار می دهد. او ۱۲ هفته است که سر کار نرفته و باید قرنطینه را جدی دنبال کند و فقط همسرش اجازه دارد به خرید برود. البته که خرید برای ۱۱ بچه کار آسانی نیست.

در خانه ماندن باعث شده است که دیوید نسبت به الکسیس که یک مادر خانه دار است احترام بیشتری قائل شود. او می گوید: «همیشه می دانستم که الکسیس کاری سختی دارد اما خانه ماندن باعث شده که از نزدیک ببینم وقتی من به کار می روم چه اتفاقاتی در خانه جریان دارد.» دیوید در حیاط خانه به بچه ها جیجوتسو یاد می دهد تا بچه ها تحرک داشته باشند.

خودشان می گویند وقتی آن ها برای پیاده روی بیرون می روند نگاه های مردم خنده دار است زیرا فکر می کنند آن ها فاصله اجتماعی را رعایت نکردند، در صورتی که آن ها فقط یک خانواده بزرگند!

با این حال دیوید سعی می کند نیمه پر لیوان را ببیند زیرا می تواند زمان بیشتری را با خانواده اش سپری کند.

پرجمعیت ها در قرنطینه

۴. خانواده اشرف: اتاق خوابی که بهشت برین است

زارا سحر اشرف (Zara Sehr Ashraf) ۳۱ ساله، همراه با مادرش روبینا ۵۹، پدرش آرشاد ۶۲، برادرش فیصل ۳۵، زن برادرش حوریرا ۳۲ و بچه های چهار ساله و شش ماهه شان زندگی می کند. به این جمع ۴ گربه خانگی را هم اضافه کنید.

زندگی در یک خانه ۳ خوابه با این جمعیت مخصوصا حالا، حسابی چالش برانگیز و به گفته زارا حتی گاهی اوقات خنده دار است! «فرض کنید که در یک تماس ویدیویی هستید و در همان حین برادرزاده تان در حال پاره کردن کتاب مورد علاقه تان است.» زارا یک صندلی و میز اداری هم برای خود روزهای قرنطینه خرید که در همان روز اول توسط برادرزاده چهار ساله اش نقاشی شد.

هدفون های زارا این روزها بهترین دوست هایش شده اند و به او کمک می کنند کمی به خلوت شخصی اش نزدیک شود. اما با وجود هدفون هایش هم پدرش همیشه می خواهد با او حرف بزند و اگر او هم نباشد، مادرش در آشپزخانه از او کمک می خواهد.

با این که زارا هنوز کار می کند اما تمرکزی که باید را در این محیط شلوغ ندارد. یکی دیگر از چالش ها استفاده از سرویس بهداشتی است که همیشه شلوغ است.

البته که این وضعیت منجر به دعواهایی هم شده است و این وضعیت برای پدر و مادر زارا بدتر است زیرا به خاطر سنشان کمتر بیرون می روند.

زارا می گوید: «وقتی اوضاع از کنترل خارج می شود به اتاقم که بهشت کوچکم است، پناه می برم، در کنار گربه ای که تنها دوستم است.»

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

ایده های طراحی هتل پساکرونا

تا بحال به همزیستی با کرونا فکر کرده اید؟ چطور می شود با وجود کرونا به سفر رفت و در هتلی ا…