صفحه اصلی خواندنی ها سبک زندگی طراحی و معماری فیلم لالا لند، جادویی و خوش نقش و نگار

طراحی و معماری فیلم لالا لند، جادویی و خوش نقش و نگار

۲
طراحی صحنه فیلم لالالند

این روزها، نسبت به عصر طلایی هالیوود موزیکال های کمتری در سینمای آمریکا (و جهان) تولید می شوند. اما موفقیت بی حد و اندازه لالا لند (و تبدیل شدنش به فیلم مورد علاقه میلیون ها نفر در دنیا)، فقط به خاطر موزیکال بودنش نبود. این فیلم دیمین شزل (Damien Chazelle) کارگردان جوان، با طراحی صحنه و لباس بی نظیرش و البته موسیقی فوق العاده، هم خیلی ها را تحت تاثیر قرار داد و هم ده ها جایزه برای فیلم به ارمغان آورد. این فیلم بیشتر یک داستان عاشقانه با چاشنی موسیقی است تا یک موزیکال تمام عیار. پالت رنگی خیلی قدرتمند و صحنه های به یاد ماندنی اش، آن را به یک فیلم کاملا هنری تبدیل کرده اند. امروز از طراحی صحنه فیلم لالا لند ، لوکیشن های این فیلم و طراحی های داخلی آنها صحبت می کنیم.

طراحی صحنه فیلم لالا لند
طراحی صحنه فیلم لالا لند : تقاطع بزرگراهی پرگرسون

تقاطع بزرگراهی پرگرسون

لالا لند از فیلمبرداری (به ویژه برداشت های طولانی و بدون کات) استفاده می کند تا شما را به عنوان مخاطب، به داخل فیلم ببرد. سکانس آغازین، یعنی جایی که ماشین ها در ترافیک گیر کرده  اند و همه با هم می رقصند در یکی از بزرگراه های دو طبقه و خیلی بزرگ لس آنجلس فیلمبرداری و طوری تدوین شده که به نظر یک برداشت بزرگ طولانی می آید و تجربه ای خیلی جالب از معماری و شیوه شهرسازی لس آنجلس، آن هم زیر آفتاب تابستان به بیننده می دهد. اشتیاق کارگردان فیلم برای اکتشاف در فضا و زمان، در یک صجنه چهار دقیقه ایِ رقص بر فراز لس آنجلس به اوج می رسد، وقتی که آفتاب در حال طلوع است و شخصیت ها انگار در یک مسیر طولانی، به سوی صبح قدم می زنند و بعد می رقصند. در این صحنه، تمام قوانین شخصیت پردازی یک کمدی-رمانتیک رعایت شده است. زن و مرد از هم فاصله می گیرند و رقابت دارند، اما صحنه، نیمکت، درخت ها و حتی نورپردازی ها کاملا رمانتیک است. شهر در دوردست پیداست و فضا کاملا در تضاد با احساساتِ ظاهرا متناقض دو شخصیت اصلی فیلم قرار دارد. این صحنه بر فراز منطقه بوربنک (Burbank) فیلمبراری شده که سابقه اش در صنعت سرگرمی و هنر، از هالیوود هم بیشتر است.

طراحی صحنه فیلم لالا لند
رستوران اسموک هاوس

رستوران اسموک هاوس

اگر طرفدار لالا لند باشید، احتمالا سکانس های رستوران را خیلی خوب می شناسید. رستورانی که سپاستین در آن جا نوازنده پیانو است و صاحبش آن قدر بی سلیقه است که مدام از او نواختن آهنگ کریسمس را درخواست می کند. اما بر خلاف صاحب رستوران، طراحی داخلی کاملا حرفه ای انجام شده. اسم این رستوران در فیلم لیپتون (Lipton’s) است اما در واقعیت اسموک هاوس نام دارد و از سال ۱۹۴۹ تا امروز، میزبان بازیگران و بازدیدکنندگانی است که هر روز به استودیوی وارنر می روند، چون دقیقا روبروی این استودیو قرار دارد. مبل های چرمی، دیوارهای چوبی و کفِ موکتی. تمام چیزهای قدیمی در یک فضا. پنجره های شیشه ای رنگی، روزها نور را به فضا می پاشند و در رستوران، خبری از رومیزی های پلاستیک نیست. سقف رستوران نسبتا کوتاه است و همه چیز در آن، شما را به سفری در زمان به عصر طلایی هالیوود خواهد برد.

استودیو فیلمسازی وارنر


استودیویی عظیم در هالیوود که خیلی از بازیگران و هنرمندان، اولین روزهای کاری شان را در آن گذرانده اند. میا، در کافی شاپ این استودیو کار و هر روز برای هنرمندان خیلی معروف قهوه سرو می کند. این چند ساختمان بزرگ، بخش های زیادی از جمله تلویزیون، تئاتر، فناوری، شبکه های اجتماعی و فیلمسازی دارد و هر سال هزاران نفر از آن بازدید می کنند (شاید برایتان جالب باشد که بدانید ستِ فیلم های معروفی مثل هری پاتر و سریال هایی مثل فرندز در این استودیو قرار دارند). در یک پیاده روی دو نفره در اطراف استودیو، میا به پنجره ای اشاره می کند که «هامفری بوگارت و اینگرید برگمان در فیلم کازابلانکا از پشتش بیرون را نگاه می کردند» استودیو وارنر سی و پنج استیج صدا، چهارده صحنه بیرونی و ده ها استیج داخلی دارد و بخش هایی از لالا لند هم در لوکیشن های داخلی آن فیلمبرداری شده است.

طراحی صحنه فیلم لالا لند
طراحی صحنه فیلم لالا لند : سینما تئاتر ریالتو

سینما تئاتر ریالتو

در یکی از سکانس های فیلم، میا دوستانش را در یک رستوران رها می کند تا به قرار ساعت ده شبش در سینما با سپاستین برسد. آن ها فیلم شورش بی دلیل را با بازی جیمز دین در این سینمای خیلی قدیمی تماشا می کنند. سینما تئاتر ریالتو، نود و پنج سال پیش در لس آنجلس ساخته شده و طراحی آن ترکیبی است از باروک اسپانیایی و معماری مصری. این سینما، به عنوان یک مکان تاریخی در آمریکا، ثبت ملی هم شده. ریالتو در تک سالنش، هزار و سیصد صندلی دارد و فیلم های زیادی در آن فیلمبرداری شده اند، فیلم هایی مثل بازیکن (The player) و جیغ ۲ (Scream 2) و حتی بخش هایی از موزیک ویدیو معروف Thriller مایکل جکسون. این سینمای تاریخی از سال ۲۰۰۷ دیگر فیلمی نمایش نمی دهد و تنها برای استفاده های خاص بازگشایی می شود.

طراحی صحنه فیلم لالا لند
سالن اِل رِی

سالن اِل رِی

این سالنی است که سپاستین در آن به گروه موسیقی دوستانش می پیوندد تا برایشان کی برد بنوازد. اگر طرفدار هم نوازی های رایان گاسلینگ و جان لجند هستید، احتمالا این لوکیشن در فهرست ما مورد علاقه تان خواهد بود. این سالن نسبتا قدیمی، در سال ۱۹۳۶ افتتاح شد، آن هم به عنوان یک سالن سینما. اما در دهه نود، بازسازی و به یک پلتفرم برای اجرای موسیقی تبدیل شد. سالن ال ری حدود هشتصد نفر ظرفیت دارد و هر سال میزبان گروه های موسیقی جدید و مستقلی است که می خواهند موسیقی شان را به گوش طرفداران در لس آنجلس برسانند.

طراحی صحنه فیلم لالا لند
طراحی صحنه فیلم لالا لند

آپارتمان صورتی میا

این خانه نسبتا کوچک، اولین نشانه های گیجی زمانی را در فیلم پیش چشممان می گذارد. فضای داخلی خانه میا و دوستانش، طوری طراحی شده که ما را به یاد دهه هفتاد و هشتاد می اندازد، در حالی که اینجا ماشین ها مدرن هستند، در سکانسی دیگر ماشین سپاستین یک ماشین قدیمی آمریکایی دهه پنجاهی است. واقعیت این است که لالا لند، فراتر از زمان می ایستد و هیچوقت تماشاچی را مطمئن نمی کند که دقیقا در چه سالی می گذرد؟ این آپارتمان با دیوارهای صورتی اش، معماری اسپانیایی و گرمسیری دارد و یکی از خانه هایی است که شبیهشان را در لس آنجلس زیاد می شود پیدا کرد. برج های رُز، بیست واحد هستند و در سال ۱۹۲۸ ساخته و ده سال پیش بازسازی شدند. قوس های بسیار خوش حالت، کاشی هایی با رنگ های مختلف، بالکن نرده فلزی و درهای کنده کاری شده چوبی، از نشانه های این خانه نقلی هستند که حسابی منحصر به فردش کرده اند.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۳۷

۲ نظر

  1. محیا سین

    ۱۷ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۰۵

    من این فیلم رو هفت بار دیدم و هر بار بیشتر از بار قبل کیف کردم

    پاسخ دهید

  2. زینب

    ۱۷ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۰۶

    لالالند واقعا شاهکاره

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

مبتکر جایزه بنیاد لووه: طراح همیشه بر لبه تیغ است

مدیر جوان و خلاق برند لووه Loewe، با به راه انداختن رقابت سالانه ای در زمینه هنر و صنایع د…