صفحه اصلی خواندنی ها سبک زندگی زندگانی در خانه هایی تابوت‌وار

زندگانی در خانه هایی تابوت‌وار

۲
خانه هایی شبیه تابوت

خانه هایی شبیه تابوت : «آن روز به محض برگشت به خانه فقط گریه کردم.» این را بنی لام (Benny Lam) می گوید؛ درباره تجربه اش از عکاسی از شرایط سخت زندگی بعضی شهروندان هنگ کنگ.

پس از چهار سال بازدید از بیش از ۱۰۰ آپارتمان در منطقه قدیمی شهر، لام دیگر به دیدن خانه های چوبی کوچک معروف به اتاق های تابوتی عادت کرده بود. اگر به یک اتاق که بزرگتر از حد معمول بود بر می خورد، به مستاجر می گفت: «عجب تابوت بزرگی دارید!»
لام از عادت کردن به سبک این اتاق های تابوتی حس بدی داشت زیرا به گفته خودش چنین سبک زندگی هیچ وقت نباید عادی جلوه کند. اما برای ادامه پروژه اش، مجبور بود تا خود را به بی خیالی بزند و گرنه احساساتش نمی گذاشت کار را به پایان ببرد.
هنگ کنگ شهری است پر از رنگ های نئونی، فروشگاه های مارک ها، جواهرات لوکس، آخرین فناوری ها، آسمان خراش ها و فرصت های شغلی. و با همه این ها به یکی از مهم ترین قطب های مالی جهان تبدیل شده است. با این وجود، پشت این نمای پر زرق و برق تقریبا ۲۰۰ هزار نفر، از جمله ۴۰۰۰۰ کودک، در فضایی به ابعاد ۱.۴ متربع تا ۱.۸ مترمربع زندگی می کنند.
با جمعیتی نزدیک به ۷.۵ میلیون و کمبود زمین، املاک هنگ کنگ از گرانترین خانه های جهان هستند. با گران بودن اجاره بها ده ها هزار نفر چاره ای جز سکونت در این کلبه های چوبی ندارند. خانه های تابوت مانندی که در آن آشپزخانه و توالت با هم ادغام می شوند. علاوه بر تابوت ها، خانه های قفسی هم وجود دارند که معمولا از تورهای فلزی پشه بند و بسیار کوچک ساخته می شوند.
از آشپزی گرفته تا خواب و همه فعالیت ها همینجا صورت می گیرد. برای ایجاد این اتاقک گاهی اوقات صاحب خانه ها به صورت غیرقانونی با یک تخته چوب اتاق را به دو قسمت تقسیم می کنند، تا حدود ۲۰ تخت به صورت قفسه ای در یک سالن جا بگیرد. اتاقکی که اجاره آن بیش از ۲۵۰ دلار آمریکاست و فضا آن قدر کوچک است که گاهی حتی نمی توانید در آن بایستید.

در این مجموعه عکس که «به دام افتاده» نام دارد لام می خواهد زجر کشیدن افراد در جایی را به نمایش بکشد که نورهای هنگ کنگ به آن جا نمی رسد. او که این تصاویر را سال ۲۰۱۷ منتشر کرد، امیدوار است با منتشر کردن زندگی این مستاجران افراد بیشتری به نابرابری اجتماعی توجه کنند.
لام در پستی در فیسبوک خود می گوید: «شاید با خود بگویید چرا این موضوع باید برایتان اهمیت داشته باشد آن هم وقتی این افراد جزئی از زندگی شما نیستند. این ها افرادی هستند که شما روزمره آن ها را ملاقات می کنید: آن ها در رستورانی که شما غذا می خورید به عنوان پیشخدمت کار می کنند، آن ها نگهبان فروشگاهی هستند که در آن خرید می کنید یا رفتگرانی هستند که خیابانی را که از آن رد می شوید، تمیز می کنند. تنها تفاوت آن ها با شما خانه هایشان است و این شرافت انسانی را زیر سوال می برد.»
بعضی خانه ها به قدری کوچک هستند که فرد بعد از یک روز کاری نمی تواند حتی پاهایش را کامل دراز کند و باید در کنار انبوهی از لباس و دیگر وسایلش به استراحت بپردازد. لام معتقد است دولت باید هر چه زودتر فکری به حال وضعیت مسکن این افراد کند.
جرئت زنان، مردان و خانواده هایی که در خانه خود را به روی لام گشودند تا از آن عکاسی کند هنوز هم در خاطر وی مانده است. بسیاری از آن ها از نشان دادن وضعیت خود به یک غریبه خجالت می کشیدند اما امید داشتند با منتشر شدن این عکس ها حمایتی که لازم هست را دریافت کنند. پیش از لام مایکل ولف نیز از خانه هایی مشابه در هنگ کنگ عکاسی کرده بود.

میانگین امتیازات ۵ / ۵. تعداد امتیازات ۴۰

۲ نظر

  1. زهرا

    ۱۷ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۲۸

    تاسف برانگیز بود..

    پاسخ دهید

  2. سعید قلی پور

    ۱۷ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۲۸

    بی عدالتی اجتماعی همه جا هست…

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

بزرگان صنعت مبلمان جهان

صنعت مبلمانی که امروز شاهدش هستیم و از آن بهره می بریم مدیون خلاقیت و تلاش بزرگانی است که …