صفحه اصلی خواندنی ها سبک زندگی بازسازی دهه شصت در جدیدترین فیلم تارانتینو

بازسازی دهه شصت در جدیدترین فیلم تارانتینو

۰
روزی روزگاری در هالیوود

ماجرای نهمین فیلم کویین تارانتینو (Quentin Jerome Tarantino) به نام روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) که اواسط سال گذشته اکران شد، در سال ۱۹۶۹ اتفاق می افتد. داستان فیلم در مورد بازیگر فیلم های کابوی ریک دالتون (لئوناردو دیکاپریو) و دوست دیرینه بدلکارش کلیف بوث (برد پیت) است که در دوران طلایی هالیوود زندگی می کنند. در مقابل شارون تیت (مارگوت رابی) را داریم که در همسایگی دالتون زندگی می کند و سرنوشت تلخ زندگی اش در دست خانواده منسون است. در این فیلم دهه شصت میلادی به خوبی هرچه تمام تر به تصویر کشیده شده است. در ادامه در گزارش گفتگویی با باربارا لینگ (Barbara Ling) طراح صحنه این فیلم در لس آنجلس آن زمان قدیم می زنیم و از راز و رمز این لوکیشن های تماشایی پرده بر می داریم.

روزی روزگاری در هالیوود
روزی روزگاری در هالیوود

باربارا لینگ (Barbara Ling) طراح صحنه این فیلم می گوید: « این فیلم، نامه عاشقانه کووین است به شهری که در آن بزرگ شده.» لینگ که خودش با لس آنجلس دهه شصت غریبه نبوده از وسایل خود نویسنده هم الهام گرفته است. او می گوید: «تارانتیو خودش یک دانش نامه فیلم است و مجموعه بزرگی از فیلم های دهه شصت دارد که اخر هفته ها در سینما شخصی خودش آن ها را برای ما پخش می کرد. این دهه یک دهه سرشار از رنگ بود؛ مخصوصا در لس آنجلس. همه جای شهر رنگ های نئون و آپ آرت (هنر دیدمانی یا آپ آرت یک جنبش هنری بود که در سال‌های دهه شصت میلادی از هنر عامه مشتق شد و به صورت مکتبی مستقل درآمد.) به چشم می خورد.» همین موضوع طیف رنگی فیلم را مشخص کرده است.

روزی روزگاری در هالیوود
رستوران و بار گریل

بینندگان روزی روزگاری در هالیوود با ماشین زمان تارانتینو به ۱۵۰ صحنه مختلف سفر می کنند از جمله پشت صحنه فیلم ها، خانه های دالتون و تیت، کاخ پلی بوی و حتی یک رستوران اصلی تاکوبل. با استفاده از جلوه های کامپیوتری، تابلوهای تبلیغاتی و فروشگاهایی در خیابان های لس آنجلس قرار گرفت که حالتی کاملا نوستالژیک به فضا می بخشید. بعضی مکان ها هم در گذر سال ها سالم نمانده بود. در دهه پنجاه یک صحنه فیلم برداری در لس آنجلس بود که محل ساخت فیلم های کم بودجه وسترن بود و بعدها این مکان محل زندگی خانواده منسون شد. امروزه این مکان از بین رفته است و برای فیلم باید دوباره ساخته می شد. لینگ می گوید: «آنجا در دهه هفتاد کاملا سوخته بود و جز سنگ و خاکستر چیزی بر جای نمانده بود.»

روزی روزگاری در هالیوود
خانه ریک دالتون

برای خانه ریک دالتون افراد طراحی صحنه دنبال یک خانه در جایی مرتفع می گشتند و همین کفایت می کرد که با تعداد زیادی مانع رو به رو شوند. خانه ای به سبک نیمه مدرن با سقف شیب دار، یک استخر با ویوی عالی و تعدادی مبلمان در اطرافش. به آن معناست که باید از سه منطقه مختلف از آن فیلم برداری کرد. «سخت بود جایی را پیدا کنیم که یک کاخ عظیم نباشد و این ویژگی ها را نیز داشته باشد.»

روزی روزگاری در هالیوود
خانه دالتون یا پالت رنگی قهوه ای و خردلی و وسایل وسترن او

 او در ادامه اضافه می کند :«ریک کسی است که خانه خود را در دوران اوجش خریده و از آن جایی که مجرد هم هست تغییر دکوراسیون نداده. پیشرفت شخصیت او به عنوان یه ستاره تلویزیون است و بیشتر وسایل خانه هم توسط استودیو های فیلم سازی به او داده شده مثل زین اسب یا پوستر فیلم خودش.»

روزی روزگاری در هالیوود
با الهام از پوسترهای تارانتینو یک پوستر برای فیلم های ریک دالتون طراحی شد
روزی روزگاری در هالیوود
بار خانه دالتون که با الهام از بار وسترن اسپانیایی طراحی شد

«کویین مجموعه عالی از پوستر فیلم ها داره که ما برای دکور ازش استفاده کردیم. او قطعه های خیلی خاصی داره و سلیقه خودش را هم در انتخاب آن ها دخالت می داد مثل انتخاب فنجان هاپلونگ کاسیدی.» با افراد دیگری مانند Nancy Haigh که او هم طراح صحنه است برای این فیلم همکاری شده است. نانسی باری که در خانه دالتون بود را طراحی کرد. یک بار نیمه مدرن و به هم ریخته که از بارهای اسپانیایی وسترن الهام گرفته بود.

روزی روزگاری در هالیوود
روزی روزگاری در هالیوود

قدیمی ترین غذا خوری هالیوود، گریل ماسو و فرانک در بلوار هالیوود، یکی دیگر از صحنه ها اصلی بود «از آن جایی که کویین یکی از مشتری های دائم و مورد علاقه آن جاست به ما اجازه فیلم برداری را دادند. آن ها حتی رستوران را پنج روز به خاطر فیلم تعطیل کردند. دکور رستوران از آن جایی که تغییر زیادی با دهه شصت نکرده بود تقریبا به همان صورت باقی ماند. بعد سرپرست نویسنده ها ظروف دهه شصت را هم به ما دادند که یک معجزه بود.»

در نهایت یک صحنه جذاب دیگر فیلم را بررسی می کنیم، صحنه برنامه Hullabaloo بود. یک شوی آمریکایی که در دهه شصت از تلوزیون پخش می شد. «صحنه بسیار مفرح بود مخصوصا زمانی که اجرای نمایش شروع شد، حس کردم واقعا توی برنامه هستیم.» همچنین عوامل صحنه از درگیری بسیار خود کارگردان در طراحی یاد می کنند و می گویند او عاشق همه جنبه های ساختن یک فیلم است.

برگرفته از: مجله ای دی

میانگین امتیازات ۰ / ۵. تعداد امتیازات ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

چیدمان اتاق خواب دخترانه و باید ها و نباید ها

اتاق خواب امن ترین فضای خانه برای هر فردی است. مکانی برای خلوت با خود و کسب آرامش. اما وقت…