صفحه اصلی خواندنی ها راهنمای دکوراسیون خصوصی کردن فضای کار در ایام پساکرونا

خصوصی کردن فضای کار در ایام پساکرونا

۲
دکوراسیون اداری بعد از کرونا

بحران کرونا ناگهان همه جنبه های زندگی فردی، اجتماعی، اداری و حتی حاکمیتی را دچار شوک کرد. این شوک در واقع فرمان ایست به قافله بشری بود که عادت کرده بود در مسیری آشنا طی طریق کند. اما ویروس کرونا بدون برنامه و شاید هم هوشمندانه، دیگر اجازه نمی دهد بشر با خیال راحت به همان مسیر قبلی ادامه دهد. بنابراین نه تنها تغییر و تحول در سبک زندگی خصوصی، اجتماعی و کاری ضروری و حتمی است بلکه ناگزیر باید رویکردها و نگرش های مان را نیز در دوران پساکرونا تغییر دهیم. شرکت ها، ادارات و دیگر نهادهای اقتصادی اولین مکان هایی هستند که در دوران پساکرونا احتمال دارد مورد هجوم پس لرزه های این بحران قرار بگیرند. بنابراین تغییر و تحول و بهینه سازی آنها ضروری به نظر می رسد. عده ی زیادی از کارمندان، حتی قبل از شیوع بیماری کرونا، کارکردن در دفاتر کار باز و یکپارچه را دوست نداشتند. اما در شرایط فعلی کارکردن در فضاهای مشترک و عمومی، تهدیدی برای سلامت جامعه محسوب می شود. بنابراین دغدغه امروز کارفرماها، بازنگری و تجدید نظر در مورد طراحی فضای ادارات است. در ادامه به بررسی تغییرات دکوراسیون اداری بعد از کرونا می پردازیم.

دکوراسیون اداری بعد از کرونا
طراحی داخلی و دکوراسیون اداری بعد از کرونا باید تغییر کند
پلان طبقه یازدهم (ساختمان X ) محل شیوع کروناویروس در سئول، کره جنوبی. رنگ آبی نشان دهنده محل نشستن موارد تایید شده بیماری است.
(شیوع بیماری کرونا ویروس در مرکز تلفن، سئول، کره جنوبی.)

در طبقه یازدهم

مرکز تلفن یک ساختمان اداری ۱۹ طبقه، در قلب شهر سئول، در طبقه یازدهم قرار دارد و چیدمان آن برای بسیاری از کارمندان آشناست: ردیفی طولانی از میزهای مشترک در دو طرف سالن، تعداد انگشت شماری اتاق کوچک برای جلسات و چند دفتر خصوصی که در گوشه و کنار سالن جا گرفته اند. در ۲۵ فوریه، یکی از ۲۱۶ نفری که در این طبقه کار می کرد، علائم کرونا را از خود نشان داد. به سرعت و در زمانی کوتاه، تعداد بیشتری در همه جای اداره به بیماری مبتلا شدند و با آگاهی دولت از ماجرا، ساختمان اداری تعطیل شد.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها در کره، تمام افرادی را که در این مکان زندگی یا کارمی کردند یا به هر دلیلی به این ساختمان آمد و شُد داشتند، ردیابی کردند. با این کار مسیر انتقال ویروس پیدا می شد چون ویروس از فردی به فرد دیگر سرایت می کرد. پس از بررسی و انجام تست بر روی جمعیتی بالای هزار نفر، ۹۷ نفر آلوده شده بودند. تقریبا همه آنها در طبقه یازدهم این ساختمان با هم کار می کردند. محققان براساس نقشه سرایت بیماری نشان دادند بیشترین آمار مبتلاها مربوط به سمتی از اتاق است که ردیفی از میزها، درکنار هم قرار دارد و حداقل شش نفر در هر طرف میز می نشینند. درمجموع تست کرونای ۹۴ نفر از کل کارمندان این فضای کاری متراکم، مثبت اعلام شد. بیماری در همه جای اداره پراکنده شده بود.

برای شرکت هایی که در حال حاضر امیدوارند کارمندان خود را به محل کارشان برگردانند، این نقشه از روند سرایت بیماری، طرحی تامل برانگیز و درخورِ توجه است: هرچند دفاتر کار باز در سال های اخیر مورد اقبال بیشتر کارفرماها قرار گرفته، اما به نظر می رسد اکنون خطری جدی برای سلامت جامعه باشد.

دکوراسیون اداری بعد از کرونا
دکوراسیون اداری بعد از کرونا باید تغییر کند – از هر ۱۰ شرکت، هفت شرکت طراحی دفاتر باز دارند. در این مکان کنترل و توقف سرایت بیماری مشکل است.

آنچه گذشت

در دهه ۱۹۸۰ استفاده از دفاتر کار باز رواج پیدا کرد. با اجرای این طرح علاوه بر کاهش هزینه املاک، افراد یک گروه در اتاق های مشترک دور هم جمع شدند. با وجود دیوارهای کمتر، مدیران می توانستند بر شفافیت و همکاری بیشتر تاکید داشته باشند و در عین حال تعداد کارمندان را در یک فضای مشترک به حداکثر برسانند. با آن که کارمندان از شلوغی این نوع چیدمان شکایت داشتند و می گفتند حواسشان را پرت می کند، بازدهی آنها را کاهش می دهد، تا سال ۲۰۱۷ از هر ۱۰ شرکت، هفت شرکت این مدل و سیستم اداری را پذیرفتند. (ازجمله بنیانگذار شرکت بلومبرگ)

شیوع کرونا چالش جدیدی در زمینه اولویت داشتن یا نداشتن دفاتر کاری باز و مطلوب یا نامطلوب بودن آن، ایجاد کرده است. در مدت کوتاهی معماران، طراحان، مدیران املاک و متخصصان بهداشت عمومی به این نتیجه رسیدند که تقریبا تمام جنبه های این نوع فضای کاری باید به گونه ای تغییر کند تا در یک زمان تعداد افراد کمتری در آن حضور داشته باشند.

کریس کولدوف (Chris Coldoff)، مدیر اصلی و سرپرست کارگاه شرکت معماری و طراحی گنسلر (Gensler) می گوید: «در مورد تغییرات فیزیکی قابل توجه فعلا نمی توان نظر داد چون در این شرایط همه باید منتظر بمانیم تا ببینیم چه پیش می آید.»

سازمان ها در حال حاضر به جای سرمایه گذاری روی تعمیرات پُرهزینه، در تلاشند تا فضاهای موجود را بازسازی کنند طوری که کارمندان از آلودگی و عفونت در اَمان باشند و می کوشند به آنها آرامش و امنیت خاطر لازم برای بازگشت به کار بدهند.

برین چن (Brian Chen) بنیانگذار و مدیر عامل شرکت روم (ROOM) که اتاقک های عایق صدا برای تلفن در دفاتر کار باز می سازند، می گوید: « برنامه ریزی شرکت ها اساسا به گونه ای است که بیماری کووید ۱۹ را بخشی از زندگی خصوصی و کاری خود می دانند چرا که پیش بینی می شود این روند حداقل بین ۱۸تا ۲۴ الی ۳۶ ماه دیگر ادامه داشته باشد، تا زمانی که درمان قطعی برای بیماری یا واکسن آن پیدا شود.»

چه باید کرد؟

اولین و مهم ترین اقدام برای ایجاد شرایط کاری مناسب، کاهش تراکم افراد است. طراحان دفاتر توصیه می کنند به جای هشت نفر، هر میز برای سه نفر در نظر گرفته شود. در زمان ملاقات های حضوری و تشکیل جلسه، مشتریان را به داخل شرکت دعوت نکنند بلکه آنها را به اتاق های جانبی و کم تردد هدایت کنند. (یا اصلا کسی به جلسات حضوری دعوت نشود.)

برای ممانعت از استفاده متوالی از میزها، آنها را به شکل یکی در میان علامت گذاری کنند. علامت های جدید که بیرون اتاق های جانبی نصب می شود، حداکثر ظرفیت متناسب با فضای آن اتاق را نشان می دهد. جلسات عمومی شرکت هم به گونه ای ترتیب داده شود که ترکیبی از فرم مجازی و حضوری باشد و فقط چهار نفردر کنار هم باشند و بقیه از خانه یا از میزهایی در فاصله دورتر در جلسه حضور یابند. در آسانسورها تعداد کمی سوار شوند. در لابی ساختمان های چندین طبقه کارمندان قبل از ورود، صف تشکیل دهند و به نوبت وارد شوند.

همه دفاتری که تعطیل شده اند یک مشکل اساسی در سیستم هندسی ساختمان خود دارند: آنها چطور قرار است با خیال راحت، همه کارکنان قدیمی خود را با رعایت فاصله گذاری، آن هم در همان فضای قبلی جا دهند؟ جواب این است نمی شود، یا حداقل تا مدتی امکان این کار وجود ندارد.

دکوراسیون اداری بعد از کرونا
دکوراسیون اداری بعد از کرونا چطور تغییر خواهد کرد؟
رعایت فاصله ۱.۸ متری طرح صد درصد مطمئنی برای محافظت در برابر ابتلا به عفونت نیست.

شطرنج غول پیکر

شرکت برگمایر (Bergmeyer) که در زمینه طراحی دفاتر باز فعالیت می کند، اخیرا در حال برنامه ریزی برای بازگشت کارمندان به محل کار، است. اما این کار به صورت دوره ای انجام می شود. در دفتر بوستون افراد در سه گروه و در بازه زمانی بیش از سه هفته، به سرکار خود برمی گردند. تقریبا یک سوم دفتر به هر گروه اختصاص داده می شود و مجددا برنامه کاری آنها به دو بخش تقسیم می شود: نیمی از کارمندان روزهای دوشنبه، چهارشنبه و جمعه در محل کار خود حاضر می شوند و نیمی دیگر در روزهای سه شنبه و پنج شنبه. اگر کارمندان می خواهند در ساعات اوج رفت و آمد در سامانه های حمل و نقل عمومی حضور نداشته باشند، مدیران به آنها پیشنهاد می دهند که زمان ورود خود را به صورت روزانه تنطیم کنند. فقط اطمینان پیدا کنند که در زمان «اوج ساعت کاری»، یعنی بین ۱۱ صبح تا چهار بعد از ظهر، در همان حوالی حاضر باشند.

راشل اِمبری (Rachel Zsembery) نایب رئیس برگمایر می گوید: «این کار مثل بازی با یک شطرنج غول پیکر بود، نه تنها باید از اولویت های حضور هر کدام از کارمندان سر در بیاوریم، بلکه باید به آن نظم و ترتیب هم داد.»

به نظر می رسد انعطاف پذیری رویکرد مطلوبی در شرکت های بزرگ وکوچک است: پیش از الزام به رعایت فاصله اجتماعی در منطقه خلیج سانفرانسیسکو (Bay Area)، فیس بوک اعلام کرد که همه کارمندان می توانند برای بقیه سال، از خانه به کار خود ادامه دهند. جک دورسی (Jack Dorsey) مدیر عامل توییتر هم اعلام کرد که برخی از کارمندان می توانند تا زمانی نامحدود از خانه کار کنند.

شرکت املاک و مستغلات کوشمن و ویکفیلد (Cushman & Wakefield)‌ در هلند برای رعایت فاصله گذاری بین کارمندان طرحی را ارائه داده است. این شرکت با قرار دادن برچسب هایی دایره ای شکل روی زمین نشان می دهد که فاصله ی ۱.۸ متری در واقع چقدر به نظر می رسد.

با این حال رعایت فاصله ۱.۸ متری طرح صد درصد مطمئنی برای محافظت در برابر ابتلا به عفونت نیست و پروتکل های بهداشتی فراتر از کاهش تراکم افراد است. به عنوان مثال توصیه شده است تا سیستم های تهویه هوا ارتقا داده شوند و سیستم های جدید مورد استفاده قرار گیرد. نصب جایگاه های جدید برای ضدعفونی کردن دست ها ضروری است و نیروهای خدماتی باید در زمینه نحوه صحیح نظافت آموزش ببینند و برنامه ای جدید در این مورد تدوین شود. کولدوف حتی انتظار دارد که همه وسایل مورد استفاده به نحوی بدون تماس دست کار کنند. درها با کمک صفحه کلیدها و ریموت های شخصی باز شوند، گوشی های تلفن همراه کار تلفن های کابلی را انجام دهند، و هیچ کدام از کامپیوترها یا موس ها مشترک نباشند. سپس نوبت به آشپزخانه دفاتر می رسد، جایی که کارمندان برای رفع خستگی به آنجا پناه می برند و محلی انباشته از میکروب است ، با آب سردکن و مایکروویوهای بد بو. رسیدگی به آبدارخانه ها در ایام پساکرونا خود پروسه ای چالش برانگیز خواهد بود.

محیطی بهتر از خانه

در این میان یک سوال اساسی تر وجود دارد که باید در بحبوحه تلاش های ضد ویروسی در دفاتر کار باز حل شود. دقیقا چه ویژگی ارزشمندی در انجام کارهای گروهی و در فضاهای فیزیکی مشترک وجود دارد؟ اگر پرورش دوباره همکاری های فردی مدنظر است، طراحی دفتر باید به گونه ای باشد تا دوباره چنین تعاملات چهره به چهره ای را در محیطی امن و راحت فراهم کند.

چن مدیر عامل شرکت روم می گوید: «اگر شما می توانید همان کار را در خانه انجام دهید، مسئولیت شرکت این است که محیطی به مراتب بهتر از خانه برای شما مهیا کند.»

دکوراسیون اداری بعد از کرونا
دکوراسیون اداری بعد از کرونا و راهکارها – استفاده از جداکننده های پلکسی گلاس یکی دیگر از راه حل هایی که مورد توجه قرار گرفته است

کار در اتاقک تلفن

از آنجا که ترشحات تنفسی هنگام صحبت کردن حامل ویروس های بیماری زاست، داشتن حریم خصوصی اهمیت تازه ای پیدا می کند. کارمندان دفاتر کاری باز، پیش از شیوع کرونا هم با این معضل دست و پنجه نرم می کردند. در چنین محیطی افراد رو در روی همکاران خود نفس می کشند، صدای جویدن همدیگر را می شنوند، بوی غذایی را که خورده اند، حس می کنند و مجبور به شنیدن مکالمات شخصی آنها هستند.

دفاتر طراحی اینک تمرکز خود را روی تولید اشکال دیگری از اتاقک ها و مبلمان های جداکننده متمرکز کرده اند و انتطار می رود در ایام پسا کرونا، آنها بیشترین و اساسی ترین نقش را در دفاتر و ادارات داشته باشند.

پیش بینی می شد اتاقک های تلفنی قابل حمل راه حلی موقتی و سریع برای نجات دفاتر کار باز باشد. این اتاقک ها محفظه های بسته ای هستند که عایق ضد صدا شده اند. اما سیستم تهویه نامناسب، آن را به محصولی ناموفق بدل کرد.

یکی دیگر از راه حل هایی که مورد توجه قرار گرفته، استفاده از جداکننده های پلکسی گلاس از کف تا سقف است. البته به نظر می رسد اقداماتی از این دست بیشتر اثر روانی داشته باشد و نقش چندانی در جلوگیری از انتقال بیماری ایفا نکند زیرا چنین جداکننده هایی، می تواند ملاحظات مربوط به رعایت فاصله از دیگران و ضدعفونی کردن را کاهش دهد.

نکته دیگر در طراحی اتاقک های جعبه ای، جنس آنهاست که حتما باید شفاف یا نیمه شفاف باشد. به عقیده کارشناسان افراط در جداسازی هم آسیب زاست. در حال حاضر همه از لحاظ فیزیکی از هم جدا شده ایم و همین مسئله انواع مشکلات روانی را به دنبال دارد. قطعا هیچ یک از ما نمی خواهیم در جایی کارکنیم که برایمان مثل زندان است.

به جز طراحی فضا موارد دیگری وجود دارد که کارفرما ها می توانند برای حمایت از کارمندان مضطرب خود انجام دهند. (به عنوان مثال مرخصی استعلاجی می تواند به افرادی که از ترک محل کار خود احساس خوبی ندارند، کمک کند.) لیوئن فن (Luan Phan) رئیس گروه روانپزشکی و بهداشت رفتاری دانشگاه ایالتی اوهایو می گوید تحت هر شرایطی بازگشت به محل کار پس از یک دوره طولانی دوری و در خانه ماندن به احتمال زیاد، حسی عجیب و غیرعادی به دنبال خواهد داشت.

نکته اصلی این است که بتوان با آنچه در حال تغییر است و چگونگی روند این تغییرات ارتباط مثبت و موثری برقرار کرد.

برگرفته از وبسایت Citylab

میانگین امتیازات ۴ / ۵. تعداد امتیازات ۱

۲ نظر

  1. ترانه

    ۳۰ خرداد ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۴۳

    بسیار موافقم که نباید در جایی کار کرد که برایمان مثل زندان باشد. تصور کار در اتاقک ها واقعا کلافه کننده است. اما محافظ ها قابل تحمل تر هستند.

    پاسخ دهید

  2. ستاره

    ۶ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۲۱:۲۳

    بهترین بخش ماجرا تغییر نگرش در این ایام است که به آن اشاره شد چون هنوز ما نتوانستیم این واقعیت را هضم کنیم که جهان پساکرونا چه دنیای غریبی است ممنون

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

راهنمای دکوراسیون اتاق خواب دخترانه کوچک

دکوراسیون اتاق خواب دخترانه جوان کوچک یعنی همه آنچه که شما دنبالش هستید، اتاقی با طراحی رو…