صفحه اصلی خواندنی ها ایده و خلاقیت آیا خانه به دوشی چاره مشکل مسکن است؟

آیا خانه به دوشی چاره مشکل مسکن است؟

۲
خانه به دوشی مدرن

چطور می توان دغدغه تأمین مسکن را به حداقل رساند و این بار کمرشکن را از دوش جمع زیادی از مردم برداشت؟ شاید با دیدن این پرسش، تجربه های ناموفق سال های اخیر و خاطرات ناخوشایندش پیش چشم تان رژه برود. اما نه! صحبت از پیشنهاد وسوسه انگیز دیگری است که ادعا می کند قادر است آرزوی صاحب خانه شدن بسیاری را برآورده کند. البته راه حل پیشنهادی در این گزارش قدمت زیادی دارد، اما در کارناوال خانه های نقلی استرالیا با رویکرد جدیدی مورد بررسی قرار گرفته است و موافقان و مخالفانی پیدا کرده است. شاید با کمی اغماض بتوان این سبک را خانه به دوشی مدرن نامید. آیا این راهی است که به امتحانش می ارزد، آیا مردم آن سوی اقیانوس این ایده را عملی می دانند و نهایتا اینکه آیا در کشور ما اجرایی است؟ گزارش زیر را بخوانید تا از کم و کیف ماجرا آگاه شوید و نظر خود را درباره این راه حل یادداشت کنید.

خانه به دوشی مدرن

زوج بازنشسته ای آهسته آهسته به ردیف پله های چوبی نزدیک می شوند تا تخت دو طبقه داخل خانه را از نزدیک ببینند؛ توجه زوج جوانی که نوزادی همراه دارند به خانه ای نقلی جلب شده که استوانه ای شکل است و روی دیوار آن گل های زیبایی نقاشی شده است و پسرکی ده ساله ای با شور و شوق در کلبه ای این ور و آن ور می دود و قفسه ها را باز و بسته می کند تا شاید چیزی پیدا کند.
صبح شنبه ای بهاری، وقتی که گل و لای به جا مانده از رگبار هفته قبل رو به خشکی گذاشته بود، جمعیت بازدیدکنندگان مشتاقانه صف کشیدند، تا از پانزده خانه نقلی که گرداگرد محوطه بزرگ نمایشگاه چیده شده بود، بازدید کنند
از ازدحام جمعیت مشخص بود که این ایده طرفداران زیادی پیدا کرده و به خصوص مورد توجه جوانان و بازنشستگان قرار گرفته است. مدل هایی که به نمایش در آمده بود، می توانست هر سلیقه ایی را راضی کند. از خانه های چند طبقه (که چندان مناسب افراد مسن نبود) گرفته تا خانه هایی سه خوابه (که دیگر نقلی نبودند!) و خانه هایی بسیار کوچک که به نظر می رسید کاروان های قدیمی و ساده ای هستند که با دیزاینی شیک و امروزی، جلوه زیبایی پیدا کرده اند.
بیشتر بازدیدکنندگان فقط آمده بودند تا سر و گوشی آب بدهند و حس کنجکاوی خود را بر طرف کنند و در واقع فرصت خوبی فراهم شده بود تا مردم سازه هایی را که به کانون توجه شوهای تلویزیون آمریکا تبدیل شده اند، از نزدیک ببینند. بیشتر افراد به وضوح این خانه های جمع و جور را پسندیده بودند، اما وقتی از آنها پرسیده می شد که آیا واقعاً یکی از آنها را می خرند و در آن زندگی می کنند یا نه، اغلب سر به زیر می انداختند و با کمرویی جواب می دادند «نه»!
حتی افرادی هم که از اول مصمم به خرید این خانه ها بودند، کمی بعد دچار شک و تردید می شدند و می پرسیدند آیا واقعاً زندگی در چنین خانه هایی امکان پذیر است؟
دایان واناساوچ (Diane Wanasawage) که نگاه مثبتی به این خانه های نقلی دارد، توضیح می دهد: «شرکت های سازنده این خانه ها فقط برای جلب مشتری در تبلیغات شان ادعا می کنند که این خانه ها را می توان در طبیعت پارک کرد یا همراه خانه به سفر رفت، در حالی که در واقع چنین چیزی امکان پذیر نیست. این خانه ها امنیت لازم را ندارند، یا باید حتما در منطقه ای امن قرار داده شوند یا دور آنها حصار کشیده شود.»
او در ادامه می گوید: «حتی افرادی هم که به خاطر امکانات مالی کم از این خانه ها می خرند و آن را جایگزین «خانه ثابت» می کنند هم می دانند که یک قطعه زمین ارزشمندتر از یک خانه کوچک متحرک است.»

خانه به دوشی مدرن

هر چه به شب نزدیک و نزدیک تر می شدیم، صف بازدیدکنندگان طولانی و طولانی تر می شد، اما از عکس العمل ها کاملاً معلوم بود که این پیشنهاد نتوانسته مورد توجه اغلب کسانی قرار بگیردکه در آرزوی خانه دار شدن هستند، بیشتر افراد معتقد بودند که این سازه ها، چهاردیواری های مینیاتوری و پر زرق برقی هستند که فقط برای پر کردن جیب سازندگانش ساخته شده اند.
البته تعدادی هم نظر دیگری داشتند، کیتی گربر (Katie Gerber) که مادر چند فرزند است می گفت: « این خانه های کوچک انتخابی هوشمندانه و مقتصدانه است.»
او معتقد بود: «خانه کوچک متحرک گزینه خوبی برای آینده بچه هایم است، چون با این قیمت های سرسام آور، خرید آپارتمان برای آنها مقدور نیست. این خانه ها از هر جهت عالی طراحی شده اند، هم فضای کافی برای زندگی دارند و هم لازم نیست ماه به ماه پولی بابت اجاره بهای آن پرداخت.»
حتی از کسانی هم که خودشان صاحب خانه بودند، نظر خواهی شد، بعضی نگرش جالبی داشتند، به عنوان مثال دبی جاردین (Debbie Jardine) گفت: «خانه های نقلی وسیله ای برای بازگشت به سبک زندگی خانه به دوشی و کوچ نشینی است.» جاردین که در چهل سالگی، کارش را در سیدنی شروع کرده است، گفت برنامه ریزی کرده است که در زمان بازنشستگی خانه اش را بفروشد و یکی از همین چهاردیواری های نقلی بخرد، و به این ترتیب فارغ دغدغه قسط و وام و به دور از گوشی همراه و فضای مجازی، در کنج دنج روستایی سکونت کند و از آرامش طبیعت لذت ببرد.

به هر حال برآورد کلی نمایشگاه این بود که شاید این خانه ها در نگاه اول خوشایند و وسوسه کننده باشند، اما راه حل معقولی برای حل مشکل مسکن جامعه شهر نشین استرالیا نیست و مورد استفبال آنها قرار نخواهد گرفت. به علاوه آنقدر کارا نیست که از عهده مقابله با سود جویی دلالان مسکن برآید.

برگرفته از: گاردین

میانگین امتیازات ۴ / ۵. تعداد امتیازات ۳۰

۲ نظر

  1. منتقد

    ۱۳۹۹/۰۴/۱۷ ساعت ۱۷:۱۰

    بیان از راهکارهای ما بهره ببرند. اجاره در پشت بام.

    پاسخ دهید

  2. ع. ایرانی

    ۱۳۹۹/۰۴/۱۷ ساعت ۱۷:۱۲

    ایده های قابل پرداخت و فکری بود.

    پاسخ دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

خبرهای صنعت مبلمان سپتامبر ۲۰۲۰

خبرهای صنعت مبلمان جهان در ماه‌های اخیر بازتاب‌دهنده تأثیرات همه‌گیری کوید-19 بر صنعت و تر…